عکاسی از غذا با نور طبیعی

بسیاری از عکاسانی که فقط با نور طبیعی عکاسی می کنند اصرار دارند که این نور از نور مصنوعی بهتر است.
نمی توان انکار کرد که نور طبیعی کیفیت شگفت انگیز و زیبایی دارد، اما این کیفیت را می توان با نور مصنوعی تکرار کرد. نکته مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که هر دو رفتار بسیار متفاوتی دارند، که نیاز به یک رویکرد فردی دارد.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: بهترین رینگ لایت برای آموزش آنلاین

 

اگر وبلاگ نویس مواد غذایی هستید، به احتمال زیاد با نور طبیعی کار می کنید. اگر یک عکاس حرفه ای غذا هستید، موقعیت هایی نیز وجود خواهد داشت که باید با نور طبیعی کار کنید، مانند مزرعه یا تاکستان، یا هنگام عکاسی از غذاهای خیابانی.
در این موارد، مهم است که بدانید چگونه با نور موجود برای دریافت عکس‌های مورد نیاز کار کنید. ممکن است به این معنی باشد که تجهیزات را عوض کنید.

این روزها عکاسان به ندرت با نور طبیعی کار می کنند. شما باید بدانید که چگونه با نور موجود کار کنید. برای درک اینکه نور چگونه کار می کند و چگونه آن را دستکاری کنید تا به نتیجه دلخواه برسید، کمی اطلاعات اولیه لازم است.

منبع نور

اولین چیزی که هنگام عکاسی غذا در نور طبیعی باید در نظر بگیرید منبع نور است. اساساً می توان گفت که نور روز به طور کلی منبع نور است. از نظر فنی، در عکاسی منبع نور بستگی به محل عکاسی و نحوه عکاسی شما دارد.
وقتی بیرون در یک تاکستان عکس می گیرید، خورشید منبع نور شماست. با این حال، اگر در داخل خانه و کنار پنجره عکاسی می کنید، همانطور که اکثر ما عکاسان مواد غذایی هنگام کار با نور طبیعی انجام می دهیم، منبع نور شما در واقع خورشید نیست، بلکه پنجره است. پنجره به منبع نور تبدیل می شود زیرا مسیر ورود نور را به اتاق هدایت می کند.
اگر یک دیفیوزر جلوی پنجره قرار دهید، دیفیوزر منبع نور می شود، زیرا نور را به منظور نرم کردن آن پخش می کند. همچنین میزان نوری که به سوژه شما می رسد را کاهش می دهد.
دانستن اینکه می خواهید نتیجه نهایی چگونه به نظر برسد، عامل مهمی در تصمیم گیری در مورد نحوه تغییر نور طبیعی است. اگر می خواهید نور شما نرم اما روشن باشد، مانند تصویر گرانیتای هندوانه ای زیر، باید نور را پخش کنید. 

جهت نور

نور طبیعی در اطراف ما وجود دارد، اما وقتی در مورد عکاسی صحبت می کنیم، جهت نور از جلو، کنار، پشت یا بالا می آید.
هنگام عکاسی پرتره، نوری که از جلو می آید نرم و زیبا به نظر می رسد. 
نور جانبی نوری است که از سمت چپ یا راست وارد می شود. در صورت امکان، توصیه می کنیم صحنه های غذای خود را از سمت چپ نورپردازی کنید. در زبان لاتین ما از چپ به راست می خوانیم. بنابراین، چشمان ما به طور طبیعی وارد روشن‌ترین قسمت تصویر می‌شوند – بخشی که ما به طور طبیعی بیشتر به آن جذب می‌شویم.

نور پس زمینه زمانی است که نور خود را پشت غذا قرار می دهید. در عکاسی از نوشیدنی بسیار استفاده می شود. روشن کردن یکنواخت ست خود با این جهت نور ممکن است دشوار باشد. جلو ممکن است خیلی تیره و پشت خیلی روشن به نظر برسد.
با این حال، برای برجسته کردن غذاهای مایع بسیار خوب عمل می کند، بنابراین برای غذاهایی مانند سوپ ها و خورش ها، و همچنین شربت ها یا سس ها یا هر اقلامی که براق هستند، یک روش طبیعی است.

نور بالا زمانی است که منبع نور شما از بالا می آید. همانند نورپردازی جلو، می‌تواند باعث شود که تصویر کاملاً صاف به نظر برسد و همیشه هم جذاب نیست. می توانید ببینید که این سبک از نور در عکاسی از غذای دهه 80 بسیار استفاده شده است.
به طور کلی، تصاویر گرفته شده با منبع نوری که از بالا می آید، فاقد سایه ها و ابعاد مورد نیاز برای جذاب به نظر رسیدن غذا هستند.
یکی از جهت های نور که باید به آن اشاره کنم نور پس زمینه جانبی است. در اینجا نور شما در حدود ساعت 10 یا 11 قرار می گیرد. برای به دست آوردن این زاویه در عکاسی از مواد غذایی با نور طبیعی، به جای قرار دادن موازی با پنجره، سطح خود را با زاویه نسبت به پنجره کج کنید.
همچنین می توانید میز خود را طوری قرار دهید که نور در گوشه سمت چپ بالای ست شما بیفتد.

مقدار نور

فاصله بین منبع نور و سوژه بسیار مهم است. در عکاسی، ما اصل قانون مربع معکوس را برای نورپردازی خود اعمال می کنیم. از نظر فیزیک، قدرت نور با مجذور فاصله نسبت معکوس دارد.
بنابراین اگر فاصله 2 را برداریم و آن را مربع کنیم، 4 به دست می آید که معکوس آن نصف توان اصلی نیست بلکه یک چهارم خواهد بود.
به کنار ریاضیات، قانون مربع معکوس اساساً به این معنی است که با دور کردن نور از سوژه خود، شدت منبع نور کاهش می یابد. هنگامی که با نور طبیعی عکاسی می کنیم، درک این اصل به ما کمک می کند تا بفهمیم میزان نور موجود در مسافت چگونه کار می کند.
دوبرابر کردن فاصله از منبع نور به شما یک چهارم قدرت می دهد نه نصف. سه برابر کردن آن به ما 1/9 قدرت می دهد.
بنابراین، هنگام عکاسی با نور طبیعی، چقدر به پنجره نزدیک هستیم، تفاوت زیادی در میزان نوری که به صحنه شما برخورد می کند، خواهد داشت.

نور پرکننده و سایه ها

نور پرکننده به میزان نوری است که به سوژه شما بازتاب می شود. برای از بین بردن یا نرم کردن سایه های ناشی از منبع نور اصلی استفاده می شود. این روشی برای کنترل کنتراست در عکاسی از غذا است.
بیشتر عکس‌های سرمقاله‌ای از غذا – یعنی تصاویر کتاب‌های آشپزی و مجلات – فقط از یک منبع نور استفاده می‌کنند. این یک ظاهر طبیعی با یک مجموعه از سایه ها ایجاد می کند. با تغییر جهت و شدت این سایه ها می توانید انواع سناریوهای نورپردازی را ایجاد کنید.
یک منبع نور بزرگتر و نزدیکتر، سایه های ملایم تری با انتقال یا درجه بندی ملایم تر به ما می دهد. اگر می خواهید سایه های چشمگیرتری داشته باشید، یک منبع نور کوچکتر دورتر آن را فراهم می کند. این می تواند به این معنی باشد که میز خود را دورتر از پنجره قرار دهید.
 وقتی غذا نسبتاً روشن باشد – یا حداقل بخش هایی از آن که می خواهید توجه را به آنها جلب کنید – اشتها آورتر به نظر می رسد.
اغلب، چیزی که سبک یک عکاس غذا را از دیگری متمایز می کند، کنتراست و نحوه کار آنها با سایه های موجود در تصاویر است.

ابزار

به عکاسی در بیرون در یک روز ابری فکر کنید. ابرها به عنوان یک پخش کننده غول پیکر عمل می کنند و پرتوهای خشن خورشید را هنگام برخورد با سوژه فیلتر می کنند. یک سافت باکس تقریباً به همین شکل عمل می کند. با عکاسی از مواد غذایی با نور طبیعی، می خواهیم این جلوه را تقلید کنیم.
چند دیفیوزر در اندازه های مختلف باید بخش مهمی از تجهیزات عکاسی غذای شما باشد. هنگام کار با نور شدید خورشید از یک دیفیوزر بسیار بزرگ استفاده کنید. این مانع از ریختن نور زیاد روی صحنه و ایجاد سایه های سخت می شود.
انتشار نور را ملایم می کند و بر میزان نوری که به مجموعه شما برخورد می کند تأثیر می گذارد. شما همچنین به ابزارهایی برای مدیریت آن سایه ها و هدایت نور به جایی که می خواهید نیاز دارید.
اینجاست که بازتابنده ها وارد می شوند. 
داشتن مجموعه ای از بازتابنده های حرفه ای نیز مفید است. این ها صفحات تاشو هستند که دارای مواد طلایی، نقره ای، سفید و سیاه هستند. بسته به سناریوی نورپردازی خود می توانید از آنها به جای یکدیگر استفاده کنید. بازتابنده طلایی را می توان برای رنگ گرم غذا استفاده کرد، در حالی که نقره می تواند آن را درخشان کند.
همیشه لازم نیست که تجهیزات حرفه ای در دست داشته باشید تا بتوانید نور خود را بسازید. می توانید از آیتم هایی مانند منوها، دستمال سفره یا حتی روزنامه برای مسدود کردن یا بازتاب نور استفاده کنید.

دمای رنگ

در نهایت، شایان ذکر است که رنگ دمایی دارد که در ساعات مختلف روز متفاوت است. همچنین از فصلی به فصل دیگر متفاوت است و در نیمکره جنوبی برخلاف نیمکره شمالی است.
هنگام عکاسی از غذا در نور طبیعی در نیمکره شمالی، ایده آل است که با یک پنجره رو به شمال کار کنید. اگر مثلاً در آفریقای جنوبی زندگی می کنید، برعکس است.
هنگامی که در اوایل روز عکاسی می کنید، نور از لحاظ رنگی”خنک تر” خواهد بود. هنگامی که بعداً در روز عکاسی می کنید، مقدار دمای رنگ “گرم تر” خواهد بود. این بدان معنی است که رنگ قرمز بیشتری دارد. اینجاست که عکاسی ساعت طلایی به میان می آید.
پرتره ها و منظره هایی که قبل از غروب خورشید گرفته شده اند به دلیل این گرما در دمای رنگ، درخشش زیبایی دارند. یک تمرین مفید برای درک دمای رنگ و نحوه تأثیر آن بر تصاویری که می گیرید این است که هر ساعت در طول روز از یک صحنه عکس بگیرید و نتایج را با هم مقایسه کنید.
بسیاری از وبلاگ نویسان مواد غذایی هر روز در زمان مشخصی عکس می گیرند. این به آنها اجازه می دهد تا نتیجه ثابتی را که با سبک آنها مطابقت دارد به دست آورند.
شما باید تنظیمات تعادل رنگ سفید را در دوربین خود تنظیم کنید تا با تغییرات رنگی که در رنگ های سفید و رنگ های خنثی در تصاویر خود می بینید، سازگاری داشته باشد. در حالت ایده‌آل، می‌توانید تعادل رنگ سفید خود را قبل از عکاسی به صورت دستی تنظیم کنید یا با کارت خاکستری عکس بگیرید و تعادل رنگ سفید را در پردازش تنظیم کنید.
کارت خاکستری یک آیتم حیاتی برای استفاده در فرآیند شماست تا اطمینان حاصل شود که رنگ های شما واقعی هستند و آنچه را که چشم شما در صحنه می بیند منعکس می کند.

مطالب مرتبط: بررسی دوربین Fujifilm Instax Mini 9
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.