تاثیر محدوده داینامیکی در عکاسی منظره

بیایید تصور کنیم که باید یک دوربین جدید برای عکاسی منظره انتخاب کنید. اما آیا محدوده دینامیکی مهم است یا خیر؟
دوربین های مدرن می توانند محدوده دینامیکی شگفت انگیزی داشته باشند. با این حال، یک منظره نور روز با یک ساحل آفتابی می تواند محدوده دینامیکی 17 استاپ داشته باشد. اکثر دوربین های پیشرفته مدرن در اکثر موارد قادر به ثبت محدوده دینامیکی کامل هستند.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: فاصله مناسب از رینگ لایت چقدر است؟

 

آیا در عکاسی منظره به دوربینی با دامنه دینامیکی بالا نیاز دارید؟ یا دوربینی با دامنه دینامیکی کمتر برای انجام کار کافی است؟ اکثر دوربین های با محدوده دینامیکی بسیار گران قیمت هستند. اما هر کسی آن مقدار پول برای خرج کردن ندارد. بیایید نگاهی به نیاز به محدوده دینامیکی بزرگ در عکاسی منظره بیندازیم. شاید بدون آن کاملا امکان پذیر باشد.

چرا شما به یک محدوده دینامیکی عظیم نیاز ندارید؟

ما اغلب از دو چیز در عکاسی منظره استفاده می کنیم. اولین مورد تکنیک های HDR و دوم استفاده از فیلترهای چگالی خنثی مدرج است. هر دو روش برای ثبت مناظر با دامنه دینامیکی بالا عالی هستند. 

براکتینگ نوردهی و محدوده دینامیکی بالا

در منظره ای با محدوده دینامیکی بالا، ساده ترین راه برای گرفتن هر مقدار نور موجود، استفاده از براکت نوردهی است. سبک ترین قسمت تصویر را مشخص کنید و نورهای موجود در آن قسمت را اندازه بگیرید. همین کار را با تاریک ترین قسمت تصویر انجام دهید. در مرحله بعد، می‌توانید از یک براکت نوردهی بگیرید که همه چیز بین دو حالت را پوشش می‌دهد.

می‌توانید تعداد استاپ هایی را که بین این اندازه‌گیری‌ها وجود دارد محاسبه کنید و طیفی از نوردهی‌ها را تنظیم کنید که هر مقدار نور را بدون مشکل ثبت کند. امکان ساخت یک سری براکت نوردهی از سه، پنج، هفت یا نه تصویر وجود دارد. اگر براکت گذاری را به صورت دستی انجام دهید، محدودیتی در تعداد تصاویر وجود ندارد. در تئوری، شما حتی می‌توانید محدوده دینامیکی از سطح قابل تشخیص خورشید تا تاریک‌ترین سایه‌ها را ثبت کنید.

اگرچه نمونه آخر بسیار دور از نیاز است و احتمالاً یک کار بسیار دشوار است، اما می توان هر موقعیت نوری قابل تصوری را به این شکل به تصویر کشید. مجموعه های براکتینگ نوردهی را در نرم افزار پردازش مورد علاقه خود با قابلیت های HDR ترکیب کنید. نتیجه یک عکس با دامنه دینامیکی بالا است که همه چیز را به خوبی در محدوده یک عکس jpeg با حداکثر 256 مقدار تن در هر کانال تغییر می دهد.

استفاده از فیلترهای چگالی خنثی درجه بندی شده

گزینه دوم استفاده از فیلترهای درجه بندی شده با چگالی خنثی است که به عنوان فیلترهای GND نیز شناخته می شود. این فیلترها می توانند محدوده دینامیکی مناظر را کاهش دهند و آن را در محدوده قابلیت های دوربین شما قرار دهند. استفاده از فیلتر GND مناسب بسیار مهم است و حتی قرار دادن فیلتر GND می تواند برای به دست آوردن یک نتیجه نهایی خوب ضروری باشد.

هر چند محدودیت های زیادی وجود دارد. گرادیان همیشه در یک خط مستقیم است و ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که محدوده دینامیکی از قدرت فیلتر یا پشته فیلتر فراتر رود. علاوه بر این نکات منفی، اغلب می توان بدون نیاز به استفاده از محدوده دینامیکی شدید یک دوربین مدرن به نتایج بسیار خوبی دست یافت.

فیلترهای درجه بندی شده با چگالی خنثی و براکتینگ نوردهی را ترکیب کنید

اگر در موقعیتی قرار گرفتید که استفاده از فیلترهای چگالی خنثی مدرج نمی تواند این کار را انجام دهد، شاید ایده خوبی باشد که روش های ذکر شده قبلی را ترکیب کنید.

با استفاده از فیلترهای GND می توانید محدوده دینامیکی مناظر را کاهش دهید. به این ترتیب، هایلایت های شدید کمتری در تصویر شما وجود خواهد داشت و گرفتن محدوده دینامیکی باقی مانده را بسیار آسان تر می کند. هایلایت کمتر همچنین خطر ریزش نور از نواحی با نوردهی بیش از حد را هنگام ثبت تصاویر برای تاریک ترین نقاط کاهش می دهد.

دلایلی که چرا یک محدوده دینامیکی عظیم می تواند مفید باشد

اغلب، زمان زیادی برای عکاسی از مناظر وجود دارد. می توانید از یک سه پایه استفاده کنید و تمام زمان مورد نیاز خود را برای اجرای براکت نوردهی و استفاده از فیلترهای چگالی خنثی درجه بندی شده به روشی بسیار دقیق اختصاص دهید. اگر از سه پایه استفاده نکنید، این کار دشوارتر یا حتی غیرممکن می شود. اگرچه سه پایه برای عکاسی منظره توصیه می شود، اما شرایطی وجود دارد که نمی توان از سه پایه استفاده کرد. یا شاید اصلاً دوست ندارید از سه پایه استفاده کنید.

اگر با نوردهی به سمت راست عکاسی کنید، در مراحل پردازش می‌توانید سایه‌ها را بردارید. اگر دوربین شما محدوده دینامیکی خوبی نداشته باشد، این می تواند به ایجاد نویز قابل توجهی منجر شود.

البته این روش محدودیت هایی دارد. حتی دوربینی با بهترین محدوده دینامیکی نمی تواند حداکثر استاپ هایی را که ممکن است در برخی موارد وجود داشته باشد، ثبت کند. همچنین سطح نویز در تاریک ترین قسمت ها بیشتر می شود. استفاده از دوربینی با محدوده دینامیکی بالا نیز در هنگام عکسبرداری از صحنه ها با سوژه های متحرک ترجیح داده می شود، زمانی که براکت نوردهی کاملاً غیرممکن است. این به شما امکان می دهد جزئیات را در روشن ترین قسمت های تصویر حفظ کنید.

با این وجود، حتی با قابلیت‌های محدوده دینامیکی بالا، یک عکاس منظره ممکن است ترجیح دهد از براکتینگ نوردهی یا فیلترهای چگالی خنثی مدرج استفاده کند. به این ترتیب بهترین کیفیت ممکن به دست می آید زیرا نیازی به برداشتن سایه ها نیست و تمام خطرات ناشی از افزایش سطح نویز وجود دارد.

آیا دوربینی با قابلیت برد دینامیکی بالا برای عکاسی منظره ضروری است؟

اکثر عکاسان منظره احتمالاً به دنبال عکسی با بیشترین جزئیات و کمترین میزان نویز هستند. حتی اگر دوربینی که استفاده می‌کنند توانایی شگفت‌انگیزی داشته باشد، نویز ایجاد شده بیش از حد در نظر گرفته می‌شود. به خصوص هنگامی که استفاده از سه پایه، براکت نوردهی، و فیلترهای چگالی خنثی درجه بندی شده امکان پذیر باشد، تعداد کمی از عکاسان منظره به قابلیت های دامنه دینامیکی شدید دوربین خود نیاز خواهند داشت.

اما، اگر شرایطی وجود داشته باشد که سه پایه یا براکت نوردهی غیرممکن باشد، محدوده دینامیکی بالا می تواند چیز خوبی باشد. به همین دلیل است که یک عکاس منظره، دوربینی با بهترین محدوده دینامیکی انتخاب می کند، حتی اگر در بیشتر مواقع ضروری نباشد. اگر تصادفاً نمی‌توانید دوربین برتر با بهترین محدوده دینامیکی را بخرید، نگران نباشید. در بیشتر موارد، شما به آن نیاز نخواهید داشت. فقط از براکت یا فیلترهای نوردهی استفاده کنید، خوب خواهید بود.

مطالب مرتبط: چگونه در زیر آب عکاسی کنیم؟
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.