انواع انحرافات نوری لنز

انحراف لنز

انحرافات نوری نوعی نقص در نحوه همگرایی پرتوهای نور از لنزها به یک نقطه است. انحراف از لنز را می توان به دو نوع تقسیم کرد: همگرایی ناقص نور به یک نقطه متمرکز (که بر وضوح تأثیر می گذارد) و طرح ریزی هندسی نادرست صحنه (که به صورت اعوجاج یا تاب خوردگی آشکار می شود).

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: استفاده از رینگ لایت در عکاسی پرتره

 

هنگام طراحی لنز ، یک مهندس نوری با یک سری مصالحه پیچیده برای محدود کردن انحراف مواجه می شود. از آنجا که چیزی به نام لنز کامل وجود ندارد ، مهندسان باید با توجه به محدودیت های استفاده مورد نظر ، ویژگی ها ، هزینه های تولید و قیمت قابل فروش ، بهترین سازش را انجام دهند.

اگرچه در مورد انحراف در لنزهای شما کم کاری می توانید انجام دهید (به غیر از توقف دیافراگم) ، دانستن اینکه چه چیزی در هنگام خرید جدید انجام می شود مفید است. از همه مهمتر ، به عنوان یک عکاس ، شما باید از محدودیت های لنزهای خود آگاه باشید. این به شما امکان می دهد از نقاط قوت آنها استفاده کرده و از تأکید بر نقاط ضعف آنها خودداری کنید.

انواع انحراف لنزها

انعطاف پذیری علت اصلی کاهش دقت در لنزهایی است که به درستی فوکوس شده اند. پنج نوع وجود دارد که باید در مورد آنها بدانید ، انحراف رنگی ، انحراف کروی ، انحنای میدان ، کما و آستیگماتیسم.

انحراف رنگی خود را به صورت حاشیه هایی از رنگ در لبه های با کنتراست بالا نشان می دهد. اینها در اثر طول موجهای مختلف نور (به عنوان مثال ، رنگهای مختلف) در معرض درجات مختلف شکست و در هنگام عبور از لنز در موقعیتهای مختلف متمرکز می شوند. دو نوع انحراف رنگی وجود دارد: طولی و جانبی. انحراف طولی ناشی از تمرکز طول موج های مختلف نور در فواصل مختلف از عدسی است. نور بنفش آبی نسبت به قرمز بیشتر به لنز متمرکز می شود و سبز بین آنها فوکوس می کند. انحراف طولی را می توان با متوقف کردن دیافراگم ، که طول موج را به کانون قابل قبول می رساند ، به حداقل برسانید. انحرافات جانبی زمانی اتفاق می افتد که طول موج های مختلف نور بر موقعیت های مختلف صفحه کانونی (یعنی روی حسگر تصویر) متمرکز شوند. این موارد معمولاً در لنزهای با زاویه دید با فوکوس کوتاه و به خصوص رخ می دهد. انحرافات جانبی را نمی توان با متوقف کردن دیافراگم کاهش داد ، اما به طور موثر توسط برخی از نرم افزارهای ویرایش عکس به حداقل می رسد.

انحراف کروی باعث ایجاد تصاویر متمرکز در نرم می شود که فاقد کنتراست خوب هستند. این موارد زمانی اتفاق می افتد که نوری که از لبه های لنز عبور می کند ، نزدیکتر از نوری است که از مرکز آن عبور می کند. در بیشتر لنزها ، وجود انحراف کروی یک نقص فنی نامطلوب است. با این حال ، در گذشته ، انحراف کروی عمدی و کنترل شده برای استفاده در لنزهای عمودی “با تمرکز نرم” اجرا می شد. با متوقف کردن دیافراگم می توان انحراف کروی را کاهش داد.

انحنای میدان زمانی اتفاق می افتد که لنز نتواند سوژه مسطح معمولی محور نوری خود را روی صفحه تصویر تخت متمرکز کند. تا حدی خاص ، این انحراف برای عکاسی پرتره ، منظره و خیابان مشکل ساز نیست. با این وجود ، داشتن زمینه های برجسته مسطح ، مانند عکاسی معماری ، فنی و ماکرو ، در زمینه های مناسب بسیار نامطلوب است. با خاموش کردن دیافراگم می توان اثرات انحنای میدان را کاهش داد.

کما ، توانایی کاهش یافته لنز در ارائه یک تصویر با وضوح را توصیف می کند که منشا آن دور از محور لنز است. همانطور که از نام آن پیداست ، توصیف چنین منبع نقطه ای با شکلی شبیه به دنباله دنباله دار مشخص می شود. با توقف دیافراگم ممکن است کمه به حداقل برسد.

در عکاسی ، آستیگماتیسم باعث می شود که یک موضوع موضوعی منشأ دور از محور لنز به صورت یک بیضی بسیار کشیده در یک فاصله کانونی ، به صورت یک بیضی بسیار کشیده عمود بر اول در یک فاصله کانونی دیگر و به عنوان یک دیسک تار در بین آنها ارائه شود. دو نوع وجود دارد ، آستیگماتیسم مماسی و ساژیتال. در آستیگماتیسم مماسی ، طول نقاط موضوعی در امتداد یک خط خیالی که از محور نوری تابش می کند ، اتفاق می افتد ، در حالی که در آستیگماتیسم ساژیتال ، کشیدگی برای این امر طبیعی است ، به نظر می رسد به دنبال حلقه های خیالی دور محور نوری باشد. دقیقاً مانند بسیاری از انواع دیگر انحراف ، آستیگماتیسم ممکن است با متوقف کردن دیافراگم کاهش یابد.

اعوجاج خطی

اعوجاج های خطی انحراف از یک طرح ریزی خطی ایده آل است. به یاد بیاورید که لنزهای خطی به گونه ای طراحی شده اند که عناصر مستقیم موجود در یک صحنه را به عنوان خطوط مستقیم تصویر نشان می دهند. سه نوع اعوجاج وجود دارد: بشکه (محدب) ، مخرج (مقعر) و پیچیده.

برخلاف انحرافات فوق ، اعوجاج ها به طور کلی بر وضوح تصویر تأثیر نمی گذارند. بعلاوه ، با توقف پایین لنز نمی توان تحریف ها را به حداقل رساند. با وجود این ، اعوجاج های بشکه و پیچ با استفاده از نرم افزار به طور موثری اصلاح می شوند و بعضی از دوربین ها به طور خودکار هنگام گرفتن عکس ، اصلاحات مناسب را اعمال می کنند. تصحیح اعوجاج پیچیده نیز ممکن است ، اما به یک پروفایل تصحیح نیاز دارد که ساختار دقیق هندسه تاب خورده را بداند.

اعوجاج بشکه و مخروطی اغلب با فاصله کانونی خاصی همراه است. به عنوان مثال ، لنزهای فوکوس کوتاه تمایل به نمایش اعوجاج لوله دارند ، در حالی که لنزهای فوکوس طولانی بیشتر در معرض اعوجاج pincushion هستند. لنزهای بزرگنمایی معمولاً به هر دو مبتلا می شوند ، اعوجاج بشکه را در انتهای گسترده خود نشان می دهند و در انتهای طولانی دامنه بزرگنمایی به اعوجاج پیچ می روند. این رفتار صرف نظر از فاصله کانونی مطلق لنز بزرگنمایی وجود دارد. به عنوان مثال ، هر دو لنز 16 تا 35 میلی متر و 70 تا 200 میلی متر به ترتیب اعوجاج لوله را به ترتیب 16 میلی متر و 70 میلی متر و اعوجاج پنس را به ترتیب در 35 میلی متر و 200 میلی متر نشان می دهند.

با وجود وجود اعوجاج های نوری در بسیاری از لنزها ، به سختی می توان جلوه ها را در بیشتر عکس ها مشاهده کرد. تصاویری که اعوجاج نوری در آنها مشهود است اغلب دارای خطوط مستقیمی هستند که به موازات هم و نزدیک به لبه های قاب قرار دارند.

مطالب مرتبط:  لنز تله کانورتور در عکاسی چیست؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.