25 اصطلاح رایج عکاسی برای افراد مبتدی

یادگیری عکاسی دیجیتال کار سختی به نظر می‌رسد، به‌ویژه زمانی که با انواع اصطلاحات فنی مواجه می‌شوید که نسبت به آن بی اطلاع هستید.

به هر حال، آن راهنماها و کلاس های عالی برای بهبود کیفیت تصویر یا عمق میدان، مملو از اصطلاحات و مفاهیم جدید است. در حالی که صدها اصطلاح مرتبط با عکاسی وجود دارد، افراد مبتدی باید این 25 اصطلاح را به واژگان خود اضافه کنند تا شروع خوبی در تسلط بر اصول اولیه داشته باشند. 

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: مقایسه انواع رینگ لایت

 

دیافراگم

این اولین اصطلاح رایج عکاسی است که باید یاد بگیرید. به زبان ساده، دیافراگم به اندازه دهانه لنز گفته می شود. لنز را به عنوان یک پنجره در نظر بگیرید – پنجره‌های بزرگ یا زوایای باز نور بیشتری وارد می‌کنند، در حالی که پنجره‌های کوچک نور کمتری را وارد می‌کنند. دیافراگم باز نور بیشتری را برای عکس روشن‌تر وارد تصویر می‌کند، در حالی که دیافراگم کوچک‌تر اجازه می‌دهد نور کمتری وارد شود. دیافراگم با f-stop اندازه گیری می شود. یک f-stop کوچک مانند f/1.8 یک دهانه گسترده است، یک f-stop بزرگ مانند f/22 یک دهانه بسیار باریک است. دیافراگم یکی از سه تنظیمات دوربین است که نوردهی تصویر یا میزان روشن یا تاریکی آن را تعیین می کند. دیافراگم همچنین بر میزان فوکوس بودن تصویر تأثیر می‌گذارد – دیافراگم‌های باز منجر به آن پس‌زمینه تار و بدون فوکوس می‌شوند در حالی که دیافراگم‌های باریک قسمت بیشتری از تصویر را واضح نگه می‌دارند.

نسبت تصویر

اگر قبلاً تصاویری را چاپ کرده‌اید، احتمالاً متوجه شده‌اید که 8×10 معمولاً از تصویر اصلی جدا می‌شود. این به دلیل نسبت ابعاد است. نسبت ابعاد به سادگی نسبت ارتفاع به عرض است. یک تصویر 8 در 10 دارای نسبت تصویر برابر با 4 در 5 است، اما یک تصویر 4 در 7 کمی عریض تر است. اگر می‌دانید می‌خواهید تصویر خود را چگونه چاپ کنید، می‌توانید نسبت تصویر را در دوربین خود تغییر دهید، یا می‌توانید وقتی عکس خود را با نسبت مناسب ویرایش می‌کنید، آن را برش دهید.

بوکه

بوکه گوی هایی است که وقتی نورها در یک تصویر خارج از فوکوس هستند ایجاد می شوند. این یک جلوه منظم در پس‌زمینه عکس است که از طریق دیافراگم‌های باز ایجاد می‌شود. تاثیر جالبی بر کیفیت تصویر شما خواهد داشت. راهنمای نهایی ما برای ایجاد پس‌زمینه با بوکه را برای هر چیزی که می‌خواهید یاد بگیرید، بررسی کنید.

حالت پشت سر هم

می توانید یک به یک عکس بگیرید. یا، می‌توانید حالت پشت سر هم را روشن کنید و دوربین تا زمانی که دکمه را پایین نگه دارید یا تا زمانی که بافر پر شود، به عکس‌برداری ادامه می‌دهد (که روشی جالب برای گفتن اینکه دوربین دیگر نمی‌تواند پردازش کند). سرعت عکاسی بر اساس دوربین یا فیلمی که دارید متفاوت است، برخی از آنها سریعتر از سایرین هستند. سرعت در “fps” یا فریم در ثانیه نوشته می شود.

عمق میدان

عمق میدان یک اصطلاح عکاسی است که به میزان فوکوس بودن تصویر اشاره دارد. دوربین روی یک فاصله فوکوس می‌کند، اما محدوده‌ای از فاصله در جلو و پشت آن نقطه وجود دارد که واضح باقی می‌ماند-یعنی عمق میدان. پرتره ها اغلب دارای پس زمینه نرم و بدون فوکوس هستند – این یک عمق میدان کم است. از سوی دیگر، مناظر غالباً بیشتر تصویر را در فوکوس دارند – این یک عمق میدان بزرگ است، با محدوده وسیعی از فاصله که واضح می ماند.

زوم دیجیتال در مقابل زوم اپتیکال

دیجیتال و اپتیکال عبارات مهمی هستند که هنگام خرید دوربین جدید باید درک کنید. دیجیتال به این معنی است که اثر از طریق نرم افزار به دست می آید، نه بخش های فیزیکی دوربین. اپتیکال همیشه بهتر از دیجیتال است. این عبارات معمولاً هنگام اشاره به لنزهای زوم (در دوربین های کامپکت) و همچنین لرزشگیر تصویر استفاده می شوند.

نوردهی

نوردهی، میزان روشن یا تاریک بودن یک تصویر است. زمانی که حسگر دوربین (یا نوار فیلم) در معرض نور قرار می‌گیرد، یک تصویر ایجاد می‌شود – جایی که این اصطلاح منشأ می‌گیرد. یک عکس تیره کم نور تلقی می شود یا در معرض نور کافی قرار نگرفته است. یک عکس بسیار روشن در معرض نور بیش از حد است. نوردهی از طریق دیافراگم، سرعت شاتر و ISO کنترل می شود.

جبران نوردهی

جبران نوردهی راهی است برای اینکه به دوربین بگویید دوست دارید نوردهی روشن تر یا تیره تر باشد. جبران نوردهی را می توان در برخی حالت های خودکار و حالت های نیمه خودکار مانند اولویت دیافراگم استفاده کرد. این در نورسنج اندازه گیری می شود، با اعداد منفی که منجر به یک تصویر تیره تر می شود و اعداد مثبت یک عکس روشن تر ایجاد می کنند.

فرمت فایل

فرمت فایل نحوه ضبط تصویر یا فایل تصویر توسط لنز دوربین شما است. فایل‌های خام حاوی اطلاعات بیشتری نسبت به JPG هستند که آن‌ها را برای ویرایش عکس در نرم‌افزارهای مختلف ویرایش مناسب‌تر می‌کند.

فاصله کانونی

فاصله کانونی فاصله بین لنز و تصویری که روی فیلم ایجاد می کند را بر حسب میلی متر توصیف می کند. زاویه دید (چه مقدار از چیزی که در حال عکاسی است گرفته می شود) و بزرگنمایی (چقدر چیزهای بزرگ ظاهر می شوند) را نشان می دهد. اساساً، فاصله کانونی این است که چگونه تصاویر شما “زوم” شده اند. برای مثال، یک لنز 35 میلی‌متری Canon (یا نیکون یا Olympus) تصاویری ایجاد می‌کند که بزرگتر از کانن 18 میلی‌متری به نظر می‌رسند.

فوکوس

هنگامی که چشمان شما بر روی یک شی نزدیک به شما متمرکز می شود، اشیاء دور تار به نظر می رسند. اصطلاح رایج عکاسی “فوکوس” نیز به همین معنی است. چیزی که در فوکوس است، واضح است، در حالی که جسمی که فوکوس ندارد، واضح نیست. مناطق فوکوس مختلف تعیین می کنند که آیا دوربین روی چند نقطه فوکوس می کند یا یک نقطه انتخاب شده توسط کاربر.

فلش همگام سازی

احتمالاً می دانید که فلاش یک انفجار نور است—همگام سازی فلاش تعیین می کند که فلاش چه زمانی روشن می شود. به طور معمول، فلاش در ابتدای عکس روشن می شود، اما تغییر حالت همگام سازی فلاش زمانی که این اتفاق می افتد تنظیم می شود. به عنوان مثال، حالت همگام سازی فلاش پرده عقب، فلاش را در انتهای عکس به جای اول روشن می کند.

کفشک گرم

Hot shoe یا کفشک گرم شکافی در بالای دوربین برای اضافه کردن لوازم جانبی است، مانند فلاش.

ایزو

ایزو تعیین می کند که دوربین چقدر به نور حساس است. برای مثال، ایزو 100 به این معنی است که دوربین خیلی حساس نیست – برای عکاسی در نور روز عالی است. ایزو 3200 به این معنی است که دوربین به نور بسیار حساس است، بنابراین می توانید از ایزوی بالاتر برای گرفتن عکس در نور کم استفاده کنید. نقطه مقابل این است که تصاویر در ایزوهای بالا به نظر می رسد دانه دانه هستند و جزئیات کمتری دارند. ایزو با دیافراگم و سرعت شاتر متعادل می شود تا نوردهی مناسبی داشته باشد.

نوردهی طولانی

نوردهی طولانی تصویری است که برای مدت طولانی نوردهی شده است یا از سرعت شاتر طولانی استفاده می کند. این تکنیک برای عکاسی از اجسام ساکن در نور کم (که اغلب توسط عکاسان منظره استفاده می‌شود)، یا تبدیل اجسام متحرک به حالت تاری هنری مفید است.

حالت دستی

حالت دستی به عکاس این امکان را می دهد که به جای اینکه دوربین نوردهی را به طور خودکار انجام دهد، آن به صورت دستی را تنظیم کند. در حالت دستی، دیافراگم، سرعت شاتر و ISO را انتخاب می‌کنید و این انتخاب‌ها بر روشن یا تاریک بودن تصویر تأثیر می‌گذارند. حالت های نیمه دستی شامل اولویت دیافراگم (که فقط دیافراگم را انتخاب می کنید)، اولویت شاتر (که فقط سرعت شاتر را انتخاب می کنید) و خودکار برنامه ریزی شده (که در آن ترکیبی از دیافراگم و سرعت شاتر را با هم انتخاب می کنید به جای تنظیم جداگانه). حالت دستی همچنین می تواند به فوکوس دستی یا فوکوس کردن خودتان به جای استفاده از فوکوس خودکار اشاره داشته باشد.

نورسنجی

استفاده از حالت دستی همه چیز نیست – یک نورسنج تعبیه شده در دوربین به هدایت این تصمیمات کمک می کند، و نشان می دهد که آیا دوربین فکر می کند تصویر بیش از حد یا کمتر نوردهی شده است. نورسنجی در واقع بر اساس یک خاکستری میانی است، بنابراین وجود اشیاء روشن‌تر یا تیره‌تر در تصویر می‌تواند نورسنجی را کمی دچار خطا کند. حالت های نورسنجی نشان می دهد که نورسنج چگونه نور را می خواند. نورسنجی ماتریسی به این معنی است که دوربین در حال خواندن نور از کل صحنه است. نورسنجی با وزن مرکزی فقط آنچه را که در مرکز کادر است در نظر می گیرد و نورسنجی نقطه ای نور را بر اساس نقطه فوکوس شما اندازه گیری می کند.

نویز

نویز به سادگی لکه های کوچکی در یک تصویر است که گاهی به آن دانه نیز می گویند. تصاویری که با ایزوهای بالا گرفته می شوند نویز زیادی دارند، بنابراین بهتر است از کمترین ایزوی که می توانید برای میزان نور صحنه استفاده کنید.

فایل های RAW یا خام

RAW یک نوع فایل است که به عکاس کنترل بیشتری بر روی ویرایش عکس می دهد. RAW مانند یک نگاتیو دیجیتال در نظر گرفته می شود، در حالیکه که نوع فایل پیش فرض JPEG قبلاً کمی پردازش شده است. RAW برای باز کردن به نرم افزار خاصی نیاز دارد، اما JPEG جهانی تر است. به طور معمول، بهتر است با فرمت RAW عکاسی کنید، زیرا تصویر کیفیت بیشتری را حفظ می کند و برای ویرایش بهتر است.

سرعت شاتر

سرعت شاتر بخشی از دوربین است که باز و بسته می شود تا نور وارد شود و عکس بگیرد. سرعت شاتر مدت زمانی است که شاتر باز می ماند، در ثانیه یا کسری از ثانیه نوشته می شود، مانند 1/200 ثانیه. یا 1، با نماد ” اغلب برای تعیین یک ثانیه کامل استفاده می شود. هرچه شاتر بیشتر باز بماند، نور بیشتری وارد می شود. اما، هر چیزی که در حین باز بودن شاتر حرکت کند، تار می شود، و اگر کل دوربین در حالی که شاتر باز است حرکت کند، کل تصویر تار می شود – به همین دلیل است. سه پایه برای سرعت شاتر بیشتر ضروری است.

دکمه شاتر

این دکمه ای است که برای گرفتن عکس فشار می دهید. این امکان را به شما می دهد که عکس بگیرید.

رفلکس تک لنز

یک دوربین رفلکس تک لنز دارای یک لنز است که تصویری را تشکیل می دهد که به منظره یاب منعکس می شود. دوربین های دیجیتال تک لنز رفلکس یا دوربین های DSLR همه کاره ترین دوربین های دیجیتال هستند.

تایم لپس

تایم لپس ویدیویی است که از دوختن چندین عکس که از یک چیز در زمان‌های مختلف گرفته شده‌اند، ایجاد می‌شود. تایم لپس را با نوردهی طولانی اشتباه نگیرید، که یک تصویر واحد با سرعت شاتر طولانی است.

منظره یاب

این همان روزنه ای است که برای گرفتن عکس از آن نگاه می کنید. برخی از دوربین های دیجیتال منظره یاب ندارند و فقط از صفحه نمایش استفاده می کنند، اما همه دوربین های DSLR و اکثر دوربین های بدون آینه از آنها استفاده می کنند.

وایت بالانس یا تعادل رنگ سفید

چشمان شما به طور خودکار با منابع نوری مختلف تنظیم می شوند، اما دوربین نمی تواند این کار را انجام دهد – به همین دلیل است که گاهی اوقات عکسی می گیرید و بسیار آبی یا بسیار زرد به نظر می رسد. استفاده از تنظیمات تعادل سفیدی مناسب باعث می‌شود که آنچه در زندگی واقعی سفید است در واقع در عکس سفید به نظر برسد. یک تنظیم خودکار تعادل رنگ سفید وجود دارد، اما مانند هر تنظیم خودکار، همیشه دقیق نیست. می‌توانید بر اساس نوری که در آن عکس می‌گیرید، مانند لامپ‌های نور خورشید یا تنگستن، از یک پیش‌تنظیم استفاده کنید، یا می‌توانید از یک جسم سفید عکس بگیرید و تعادل رنگ سفید را به صورت دستی تنظیم کنید.

مطالب مرتبط: بهترین تجهیزات عکاسی 2022
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.