9 روش نورپردازی برای عکاسی پرتره

نور می تواند یک پرتره را بسازد یا خراب کند. اما خبر خوب این است که شما نیازی به خرید تجهیزات نورپردازی فانتزی و گران قیمت ندارید. شما می توانید الگوهای نورپردازی پرتره شگفت انگیزی را با یک نور ایجاد کنید!

آنچه برای نورپردازی پرتره مینیمالیستی علاوه بر دوربین نیاز دارید:

اسپیدلایت
فرستنده رادیویی خارج از دوربین؛
سه پایه یا پایه نور با براکت فلاش برای نگه داشتن نور؛
پخش کننده برای نرم کردن نور؛
یک بازتابنده

حتی می توانید با خرید یک فلاش کارکرده و تجهیزات مارک ارزان قیمت، کمتر هزینه کنید.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: موارد استفاده از رینگ لایت

 

الگوهای نورپردازی پرتره با یک نور

1. فلاش دارای دیفیوزر روی دوربین

یک فلاش ساده روی دوربین به عنوان چراغ پرکننده عمل می کند. سایه های زیر چشم را از بین می برد و درخشندگی را به چشم می بخشد.

نور از همان جهت دوربین می آید. این بدان معنی است که سایه های کمی وجود دارد. اگر نور را ملایم کنید، این می تواند عیوب مانند برآمدگی ها و چین و چروک های پوست را صاف کند.

این الگوی نورپردازی کمترین جذابیت را در میان این دسته دارد. اما زمانی که نورپردازی در صحنه از قبل جالب است، می توانید با استفاده از این تکنیک پرتره را با اندکی پرکردن کامل کنید.

راه اندازی

فلاش را روی دوربین خود بگذارید، اما یک دیفیوزر اضافه کنید. فلاش را روی حالت دستی قرار دهید و آن را تنظیم کنید.

چه موقع از آن استفاده می شود؟

اگر خورشید در حال حاضر نور عالی برای پرتره ایجاد می کند، فلاش روی دوربین می تواند یک جزئیات مهم را اضافه کند: catchlights.

Catchlight منبع نوری است که در چشم سوژه منعکس می شود. اگر بخواهید روی چشم مدل زوم کنید، می‌توانید شکل منبع نور را تشخیص دهید. کچ لایت به تصویر ابعاد می بخشد و توجه بیننده را به سمت چشم ها جلب می کند. بدون catchlights. چشم سوژه خسته کننده به نظر می رسد و فاقد درخششی است که باعث می شود زنده به نظر برسد.

فلاش روی دوربین ابعاد زیادی اضافه نمی کند. این به این دلیل است که نور از همان زاویه دوربین می آید.

زمانی از آن استفاده کنید که نور خورشید یا یک پنجره قبل از آن بعد را به تصویر اضافه می کند. اگر فقط به یک catchlights. نیاز دارید، ایرادی ندارد که یک فلاش کوچک روی دوربین داشته باشید.

2. فلاش معمولی روی دوربین

نور پرتره نرم که از زاویه به سوژه برخورد می کند.

راه اندازی
فلاش را روی دوربین خود بگذارید. یک بازتابنده قرار دهید تا نور را به سوژه شما برگرداند. سپس سر فلاش را بچرخانید تا به سمت رفلکتور حرکت کند.

با این تنظیمات، می توانید بازتابنده را تنظیم کنید تا ظاهر متفاوتی داشته باشد. سعی کنید به یک بازتابنده با زاویه 45 درجه جلوی سوژه بپرید.

یا، هد فلاش را به سمت بالا بگیرید و از کسی بخواهید که بازتابنده را روی سر شما زاویه دهد. این کار ظاهری شبیه به نورپردازی پروانه ای با فلاش خارج از دوربین ایجاد می کند.

همچنین لازم نیست از بازتابنده استفاده کنید. می توانید نور خود را از دیوار یا سقف رنگی خنثی منعکس کنید.

زمان استفاده از آن
ممکن است فرستنده رادیویی برای برداشتن فلاش از دوربین نداشته باشید. این روش به شما این امکان را می دهد که نور ملایم و زاویه دار را در پرتره های خود بدون نور دریافت کنید.

نکته منفی این است که نگه داشتن بازتابنده در موقعیت مناسب به تنهایی دشوار است.

می توانید یک پایه برای نگه داشتن بازتابنده روی سه پایه تهیه کنید. اما اینها به سختی می‌توانند زاویه درست داشته باشند و در باد واژگون می‌شوند.

با این حال، این نور جذاب است. و این یک پله عالی برای نورپردازی خارج از دوربین است.

3. نورپردازی پروانه ای

نور ملایمی که از بالا به سوژه برخورد می کند. سایه کوچکی در زیر بینی و چانه ایجاد می کند. این سایه ها به لاغرتر شدن صورت سوژه کمک می کنند. شکل سایه زیر بینی شبیه یک پروانه است، از این رو این نام است. این نور هر دو چشم و هر دو طرف صورت را به یک اندازه روشن می کند.

راه اندازی
یک چراغ خارج از دوربین را مستقیماً پشت دوربین قرار دهید. اما، برخلاف فلاش روی دوربین، پایه نور را بالا ببرید، بنابراین منبع نور بالای سر سوژه باشد.

سپس نور را به سمت سوژه ها با زاویه 45 درجه به سمت پایین قرار دهید.

زمان استفاده از آن
نورپردازی پروانه ای یک تکنیک نورپردازی محبوب اما ساده است. این مجموعه نورپردازی پرتره می تواند بر خط فک و گونه ها تأکید کند.

سعی کنید اصلاح کننده ها را از نرم به سخت تنظیم کنید. 

این نور برای انواع مختلف پوست جذاب است. این برای عکاسی زیبایی و همچنین تقلید از یک عکس جذاب به سبک دهه 1950 معمول است. همچنین یک تنظیم نورپردازی مناسب برای افراد مسن است، زیرا آنقدر بر چین و چروک ها تأکید نمی کند.

4. نورپردازی حلقه

اکثریت صورت به خوبی روشن می شود. اما شما با یک چراغ کلیدی که در کنار دوربین خاموش است کار می کنید. این کار سایه هایی را به یک طرف صورت اضافه می کند.

نور به راحتی با سایه کوتاهی که در گوشه ای از بینی قرار دارد قابل شناسایی است. زیر نیست، اما دقیقاً در کنار هم نیست.

راه اندازی
نور حلقه یک نور پروانه ای است اما به یک طرف سوژه منتقل می شود. یک چراغ خارج از دوربین را در کنار دوربین و در کنار آن، تا زاویه 45 درجه از سوژه قرار دهید.

نور همچنین باید بلندتر از سوژه باشد اما به سمت آنها زاویه داشته باشد.

نور باید به اندازه ای از دوربین دور باشد که در یک طرف صورت سایه ایجاد کند. اما آن را به اندازه ای نزدیک دوربین نگه دارید که هر دو طرف صورت به خوبی روشن شود.

زمان استفاده از آن
اگر نور پروانه ای را می خواهید، اما با علاقه و ابعاد بیشتر، نورپردازی حلقه ای را امتحان کنید.

5. تک نور رامبراند

شما می توانید نور رامبراند را با مثلث نور زیر یک چشم تشخیص دهید. نور مثلثی شکل در دورترین گونه از منبع نور قرار دارد. مجموعه نورپردازی نام خود را از نقاش معروف هلندی، رامبراند گرفته است. نقاشی های او اغلب این نوع نورپردازی را به نمایش می گذارد.

الگوی نورپردازی رامبراند نیز باعث ایجاد نورگیر در هر دو چشم می شود.

راه اندازی
روشنایی حلقه را به زاویه شدیدتر منتقل کنید. نورپردازی رامبراند معمولاً یک زاویه 45 درجه است.

اما باید نور را حرکت دهید تا جایی که طرف مقابل صورت فقط یک مثلث کوچک نور روی گونه درست زیر چشم داشته باشد. ارتفاع نور یک یا دو فوت بالاتر از سطح چشم است.

نورپردازی رامبراند اغلب یک راه اندازی دو نوره است. برای رسیدن به سبک با یک نور، از یک بازتابنده استفاده کنید.

مانند نور اصلی، بازتابنده را با زاویه 45 درجه نسبت به سوژه، اما در سمت مخالف قرار دهید. اطمینان حاصل کنید که بازتابنده را به گونه ای زاویه دهید که مقداری از نور اصلی را به عقب بازتاب دهد.

زمان استفاده از آن
نورپردازی رامبراند یک سبک نورپردازی سنتی و در عین حال دراماتیک است. این نوع نور برای ایجاد یک پرتره جدی تر بهترین است، نه یک عکس زیبای خندان. اغلب برای عکسبرداری از مدل های مردانه یا مردانه استفاده می شود.

آکنه و چین و چروک در این سبک می تواند بیشتر به چشم بیاید.

6. نورپردازی لبه ای

نورپردازی لبه ای بیشتر به خاطر نقاط برجسته‌ای که به‌جای سایه‌ها ایجاد می‌کند، شناخته می‌شود. این الگوی نورپردازی یک لبه نور باریک در یک طرف سوژه ایجاد می کند.

نورپردازی لبه ای اغلب با نوردهی تاریک برای روشن کردن طرح کلی سوژه استفاده می شود، اما نه همیشه.

راه اندازی
نورپردازی حاشیه ای نیز از نوری استفاده می کند که حدود 45 درجه از سوژه فاصله دارد. اما رینگ لایت 45 درجه پشت سوژه است.

به جای قرار دادن نور در کنار دوربین، نور را چند فوت پشت سوژه و در کنار آن قرار دهید. با تغییر ارتفاع می توانید عرض و محل قرارگیری آن رینگ را تنظیم کنید.

اگر می‌خواهید یک تصویر تاریک تنها با طرح کلی سوژه داشته باشید، از نوردهی دستی برای به دست آوردن آن ظاهر تاریک استفاده کنید. اگر می خواهید صورت سوژه روشن باشد، برای صورت نوردهی کنید و از یک بازتابنده به سمت جلوی سوژه استفاده کنید.

زمان استفاده از آن
نورپردازی حاشیه، نور چشمگیری است که بر شکل سوژه تأکید می کند. این باعث می شود که برای عکاسی از ورزشکاران، اغراق آمیز منحنی ها، یا گرفتن نمایه عالی باشد.

7. نورپردازی تقسیم شده

نوری که صورت را دقیقاً به دو نیم می کند، نیمی از صورت به خوبی روشن می شود و نیمی از صورت در سایه است.

چشم دوم ممکن است نورگیر داشته باشد یا نداشته باشد.

راه اندازی
نور را در کنار سوژه، تقریباً در ارتفاع صورت قرار دهید. نور فقط باید به یک طرف صورت برسد و طرف دیگر را تاریک کند.

از آنجایی که این الگوی نورپردازی چشمگیرتر است، نور می تواند دورتر باشد، با یا بدون پخش کننده.

زمان استفاده از آن
نورپردازی تقسیم شده برای ایجاد تصاویر دراماتیک و بد خلق بسیار عالی است.

8. تقسیم روشنایی با پرکننده بازتابنده

نورپردازی که در یک طرف برجسته تر از طرف دیگر است، اما هر دو نیمه صورت قابل مشاهده است.

راه اندازی
مانند تقسیم معمولی، نور کلید را مستقیماً در کنار سوژه، تقریباً در سطح صورت قرار دهید.

در طرف مقابل، از یک بازتابنده استفاده کنید تا مقداری از آن نور را به سمت دیگر هدایت کنید. یک بازتابنده سفید سایه های تیره تری نسبت به بازتابنده نقره ای ایجاد می کند.

زمان استفاده از آن
اگر از نور تقسیم کننده استفاده می کنید اما می‌خواهید جزئیات را در هر دو طرف صورت سوژه ببینید، از این تنظیمات استفاده کنید.

این نورپردازی چشمگیر است و یک طرف آن تاریک تر از طرف دیگر است. اما بازتابنده جزئیات بیشتری را دست نخورده باقی می گذارد.

9. نور پس زمینه با پرکننده بازتابنده

یک نور هاله مانند از پشت سوژه با نور ملایم برای صورت.

راه اندازی
نور را مستقیماً پشت سوژه قرار دهید. ارتفاع نور را کم کنید تا دوربین نتواند نور را بگیرد. نور را در پشت سر یا پشت شانه ها قرار دهید و کمی به سمت بالا اشاره کنید.

از یک بازتابنده در جلوی سوژه برای بازگرداندن نور به صورت استفاده کنید. 

زمان استفاده از آن
نور پس زمینه به سوژه شما نوعی هاله می دهد. و رفلکتور به این معنی است که نور روی صورت نرم است.

این الگوی نورپردازی همچنین باعث جدایی بیشتر سوژه و پس زمینه می شود.

از استفاده بر روی سوژه هایی با موهای پرز زیاد خودداری کنید. 

مطالب مرتبط: چگونه یک عکاس تبلیغاتی موفق باشیم؟
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.