عکاسی از کنسرت

تنظیمات صحیح دوربین کلید گرفتن عکسهای عالی کنسرت در شرایط کم نور است. شاید قبلاً در چنین شرایطی بودید. شما از حالت اتوماتیک کامل در جلوی صحنه استفاده کرده اید و – BAM – هیولای کوچک فلش که بالای دوربین شما نشسته است ظاهر می شود و زشت ترین نوری را که فکرش را می کنید به صورت خواننده می اندازد.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: نور جایگزین رینگ لایت

 

در این مرحله ، بسیاری از مبتدیان ناامید کننده عکاسی کنسرت فقط دوربین های خود را به خانه می برند و دیگر هرگز کنسرت شلیک نمی کنند. اما صبر کنید ، در این مقاله من تنظیمات دوربین را که همیشه در هنگام عکاسی کنسرت استفاده می کنم به اشتراک می گذارم و قول می دهم که آنها به شما کمک می کنند تا بلافاصله حرفه خود را به عنوان عکاس کنسرت تقویت کنید. 

اولویت دیافراگم در مقابل حالت نوردهی دستی

من شروع به استفاده از حالت اولویت دیافراگم کردم. شما به دیافراگم موردنظر خود برای استفاده از دوربین خود بگویید و دوربین بر اساس آن سرعت شاتر را تنظیم می کند. این یک گزینه عالی برای استفاده یک مبتدی است ، زیرا شما با تمام اتفاقات دیگر در اطراف خود به اندازه کافی استرس خواهید داشت. با این حال ، خیلی زود فهمیدم که فقط حالت دستی به من انعطاف پذیری مورد نظر را می دهد. من دیافراگم ، سرعت شاتر و ISO را تنظیم کرده و سپس با استفاده از میله قرار گرفتن در معرض داخلی در منظره یاب ، آنها را در حال حرکت تغییر می دهم. من به طور مداوم صفحه LCD خود را بررسی می کنم و به هیستوگرام نگاهی می اندازم تا ببینم نوردهی من درست است.

از کمترین عدد دیافراگم استفاده کنید

وقتی تصمیم می گیرید کدام لنزها برای عکاسی از کنسرت بهترین عملکرد را داشته باشند ، همیشه به یک نتیجه می رسید: از لنزهای سریع استفاده کنید و آنها را کاملاً عکاسی کنید. دیافراگم خود را روی کمترین عدد لنز خود تنظیم کنید f / 1.8 (که دیافراگم بزرگی را منعکس می کند). این اجازه می دهد تا بیشترین نور ممکن به سنسور شما وارد شود و یک تنظیم ضروری در شرایط مرحله با نور کم است. بهترین لنزهای بزرگنمایی دیافراگم f / 2.8 ، بهترین لنزهای پرایم f / 1.4 یا f / 1.8 دارند. من برای مبتدیان با بودجه پیشنهاد می کنم 50 میلی متر f / 1.8 تهیه کنید ، ارزان است و بنابراین برای عکاسی از کنسرت بی فایده است.

از سرعت شاتر سریع استفاده کنید

آیا تا به حال در کنسرتی شرکت کرده اید که هنرمند بیش از حد از یک طرف صحنه به طرف دیگر بپرد؟ برای منجمد کردن این حرکات باید از سرعت شاتر سریع استفاده کنید. به طور کلی ، سرعت شاتر را روی 1/200 ثانیه و بیشتر تنظیم کردم. در غیر این صورت خطر تار شدن عکس ها را دارید.

مقادیر بالای ISO

ISO یا سرعت فیلم به حساسیت فیلم آنالوگ اشاره دارد. امروز این اصطلاح برای حساسیت حسگر دیجیتال شما استفاده می شود. هرچه تنظیمات ISO بیشتر باشد ، نور کمتری برای نوردهی مناسب لازم است ، اما در تصاویر خود نویز بیشتری مشاهده خواهید کرد. بسته به توانایی دوربین شما ، یک نقطه شروع خوب برای ISO تنظیم 1600 است. اگر سرعت شاتر من کم باشد ، من تنظیمات ISO را به 3200 یا 6400 کاهش می دهم.

اندازه گیری نقطه ای

نورسنج داخلی دوربین خود را برای اندازه گیری نقطه ای تنظیم کنید. این یک خوانش سبک محدود به مرکز منظره یاب شما را نشان می دهد (درصد بسیار کمی ، و بعضی از دوربین ها به شما امکان می دهند محل سنجش را انتخاب کنید – کتابچه راهنمای خود را بررسی کنید). هنگام عکاسی از کنسرت ، اغلب در موقعیتی قرار می گیرید که هنرمند توسط کانون توجه روشن می شود و بقیه صحنه تقریباً تاریک است. هنگام استفاده از حالت اندازه گیری نقطه ای ، چهره هنرمند را در وسط منظره یاب قرار دهید و نوردهی مناسبی برای آن خواهید داشت. هنگام استفاده از تنظیمات اندازه گیری Matrix (یا ارزشیابی) ، دوربین در چندین نقطه از صحنه کم نور می شود و در صورت تاریک بودن زمینه ، احتمالاً چهره هایی با بیش از حد نوردهی خواهید داشت.

از نقطه فوکوس خودکار میانی استفاده کنید

در دوربین خود ، فقط در موقعیت های کم نور از نقطه فوکوس مرکزی استفاده کنید. این دقیق ترین خواهد بود. اگر همیشه نمی خواهید هنرمند را در وسط قاب قرار دهید ، باید دوباره ترکیب کنید. به سادگی دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا روی چهره هنرمند متمرکز شود. با نگه داشتن دکمه شاتر در نیمه راه ، تمرکز را قفل می کنید. اکنون منظره یاب خود را حرکت دهید تا فریم مورد نظر را دریافت کنید و دکمه شاتر را کاملاً پایین بکشید.

برای استفاده از این تکنیک ، باید دوربین خود را روی حالت فوکوس خودکار (AF-S برای نیکون ، یک شات برای کانن) تنظیم کنید ، در غیر اینصورت دوربین در حالی که شما تصویر خود را از نو طراحی می کنید به طور مداوم فوکوس می کند. همچنین می توانید دکمه AF-ON را برای فوکوس تنظیم کنید ، که من ترجیح می دهم.

از وایت بالانس خودکار استفاده کنید

من از تنظیم خودکار تعادل سفید روی دوربین خود استفاده می کنم. دلیل این امر این است که من در قالب RAW عکس می گیرم و بنابراین می توانم تنظیمات تعادل رنگ سفید را در مرحله پس از تولید تنظیم کنم.

حالت عکاسی پشت سر هم

دوربین خود را روی حالت چند شات تنظیم کنید (ممکن است حالت عکسبرداری با سرعت بالا نامیده شود). این امکان را برای شما فراهم می کند تا به سرعت سه تا چهار عکس پشت سر هم بگیرید (این بستگی به فریم بر ثانیه مدل دوربین شما دارد. به احتمال زیاد حداقل یکی از چهار عکس وضوح کافی دارد در حالی که ممکن است در عکس های دیگر تمرکز نشده باشد).

هرگز از Flash استفاده نکنید

اول ، شما مجاز به استفاده از فلش در عکاسی کنسرت نیستید. تصور کنید ده عکاس همزمان چشمک می زنند. این برای هنرمند کاملاً آزار دهنده است. دوم ، تصاویر فلش مستقیم عالی به نظر نمی رسند.

با فرمت خام عکس بگیرید

همیشه کنسرت ها را با فرمت RAW شکار کنید. اگر در حالت JPEG عکس بگیرید ، رایانه دوربین داخلی کنتراست ، اشباع و وضوح عکس های شما را اضافه می کند. این فایل ها وقتی آنها را در رایانه باز می کنید عالی به نظر می رسند ، اما آزادی زیادی در مرحله پس از تولید ندارند. اگر با فرمت RAW عکس بگیرید ، دوربین به هیچ وجه عکس را پردازش نمی کند. مزیت این است که می توانید پارامترهایی مانند نوردهی ، تعادل رنگ سفید ، اشباع ، کنتراست ، وضوح و غیره را تغییر دهید.

مطالب مرتبطعکاسی ادیتوریال

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.