عکاسی از فلزات براق

در میان تمام سناریوهای چالش برانگیزی که با آن روبرو خواهید شد ، عکاسی از اجسام براق است.

بسیاری از عکاسان مبتدی و حرفه ای معتقدند که تابش خیره کننده از اشیا براق باعث ایجاد کیفیت تصویر و توانایی عکس برای بیان یک داستان جذاب می شود.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: موارد استفاده از رینگ لایت

 

بنابراین بهترین روش برای عکاسی از اشیا براق و بدون تابش خیره کننده چیست؟

در حالی که برخی از تکنیک های پس از پردازش برای اصلاح خیرگی در عکس ها وجود دارد ، بهتر است قبل از گرفتن عکس ، میزان تابش خیره کننده را کاهش دهید. گزینه هایی برای کاهش یا از بین بردن تابش خیره کننده با نور ، با تجهیزات تخصصی یا با تنظیمات دوربین شما وجود دارد.

دانستن نحوه پرداختن به خیرگی با هر دو روش مناسب عکاسی و ابزارهای پس از پردازش می تواند به کاهش چالش های عکاسی از اشیا براق و بدون خیرگی کمک کند.

تابش خیره کننده چیست و چرا عکاسان از آن دوری می کنند؟

قبل از اینکه کسی سعی در حل خیرگی در عکاسی کند ، بهتر است بدانید که چیست و چرا باعث ایجاد مشکلات در عکس می شود.

  چه اتفاقی می افتد که نور از سطح براق به چشمان شما یا به لنز دوربین منعکس شود.

منطقه ای را در تصویری ایجاد می کند که نمی توان رنگ ها ، بافت یا سطح را به دلیل روشن بودن بیش از حد نور ثبت کرد.

این می تواند کنتراست تصویر را کاهش دهد یا خطر ناخواسته ایجاد کند.

همچنین می تواند چشم را از سوژه عکس منحرف کند.

برای داشتن تابش خیره کننده ، به دو چیز نیاز دارید: یک سطح بازتابنده و یک نور که به سطح از یک زاویه برخورد می کند.

اندازه تابش خیره کننده بسته به زاویه و شدت نور می تواند تغییر کند.

برخی از خیرگی ها می توانند در عکاسی مفید باشند.

تابش خیره کننده برای به دست آوردن ماهیت واقعی اشیای براق مانند اتومبیل و جواهرات ضروری است.

این می تواند بافت ها و تعریف را در عکسهای بی جان مانند عکاسی از غذا برجسته کند.

درخشش حتی می تواند ابزاری مفید برای داستان گویی در عکاسی انتزاعی یا خیابانی باشد.

اما همانطور که در بالا ذکر شد – وقتی صحبت از خیرگی می شود – ممکن است باعث دردسر شود.

چه عواملی باعث به وجود آمدن تابش خیره کننده می شود؟

یکی از دلایل آسان بودن درک تابش خیره کننده این است که نور از راه های قابل پیش بینی عمل می کند.

بنابراین ، تابش خیره کننده را می توان از طریق آنچه به عنوان “قانون انعکاس” شناخته می شود ، توصیف کرد.

قانون انعکاس توضیح می دهد که نوری که با یک سطح بازتابنده از یک زاویه برخورد کند (مانند جلوی عینک چشم شخص) در همان زاویه منعکس می شود.

به عبارت دیگر ، زاویه تابش با زاویه بازتاب برابر است.

به عنوان مثال ، نزدیک آینه ای قرار بگیرید که به صورت صاف روی زمین قرار گرفته است.

متوجه خواهید شد که فضای اتاق شما در آینه بازتاب می یابد.

همانطور که به دور آینه می روید ، زاویه اشیا منعکس کننده به شما تغییر می کند ، بسته به میزان نزدیک یا دور بودن حرکات شما از آینه ، کشیده و کوچک می شود.

مطابق قانون انعکاس ، زاویه بازتاب در آینه دقیقاً با زاویه تابش برابر است.

وقتی صحبت از تابش خیره کننده یا تابش نور به سطح می شود ، زاویه تابش خیره کننده دقیقاً برابر با زاویه نور است.

اگر محل نور را تغییر دهید ، می توانید بازتاب یا میزان تابش خیره کننده از سطح جسم را تغییر دهید.

شناسایی منبع تابش خیره کننده (نور) ، زاویه بروز و سطح بازتابنده از عوامل مهم در کاهش یا از بین بردن تابش خیره کننده در عکس هستند.

سطوح بازتابنده در هر شکل و اندازه ای وجود دارد. اگرچه یک لیست جامع نیست ، اما اینها برخی از سطوح متداول است که باید برای نور خیره کننده تنظیم کنید:

آینه
 آب یا سطوح مرطوب
وسایل نقلیه (چراغهای جلو ، شیشه جلو اتومبیل ، هر سطح فلزی یا کرومی و غیره)
وسایل ساخته شده از شیشه (پنجره ها ، صفحه های الکترونیکی ، ظروف غذاخوری ، ویترین فروشگاه ها ، آکواریوم ها و …)
عینک آفتابی 
جواهرات ، ساعتها و لوازم جانبی فلزی
صرف نظر از نوع سطح بازتابنده ای که با آن روبرو هستید ، همه اشیا تحت قانون انعکاس قرار می گیرند.

نور به طور کلی فارغ از نوع سطح از اصول یکسانی پیروی خواهد کرد و باید با استفاده از همان تکنیک ها رفع شود.

چگونه می توان از اشیا براق بدون خیرگی عکس گرفت؟

سه روش اصلی برای رفع خیرگی در عکس های شما وجود دارد.

روش اول – و بدون شک بهترین – برای کاهش تابش خیره کننده از طریق تنظیم نور در تصویر است.

تکنیک های دوم و سوم شامل استفاده از برخی تجهیزات مخصوص دوربین و تنظیمات دوربین برای کمک به کاهش میزان تابش خیره کننده توسط حسگر دوربین شما هستند.

با توجه به اهمیت نور در کاهش بازتاب خیره کننده ، بهتر است ابتدا به این تکنیک ها بپردازید.

بهترین ترفندها برای عکاسی از اشیا براق

همانطور که در بالا ذکر شد ، با قانون بازتاب ، تنظیم نور آسانترین راه برای تغییر میزان تابش خیره کننده عکس است.

در زیر چند پیشنهاد در مورد روشهای استفاده از نور و قانون بازتاب برای به حداقل رساندن یا از بین بردن تابش خیره کننده با نور وجود دارد.

نور را کاهش دهید

ساده ترین استراتژی برای عکاسی از اشیا براق و بدون تابش خفیف ،تنظیم منبع نور است.

با پخش یکنواخت منبع نور ، می توانید میزان تابش خیره کننده عکس را کاهش دهید.

انتشار را می توان به روش های مختلف انجام داد.

شما می توانید از تجهیزات روشنایی استودیو ، بازتابنده پارچه یا صرفاً قرار دادن سوژه در خارج از آفتاب و در یک مکان سایه دار استفاده کنید.

هرچه کنترل بیشتری بر روی نور داشته باشید ، کنترل بیشتری روی تابش خیره کننده خواهید داشت.

تکنیک هایی مانند انعکاس منبع نور قبل از انعکاس بر روی سوژه شما ، افزودن منبع نور دوم برای گسترش زاویه های تابش یا قرار دادن یک اصلاح کننده نور بین منبع نور و جسم.

یک آتلیه رومیزی ایجاد کنید

اگر شیئی که قصد دارید از آن عکس بگیرید کوچک است ، مانند جواهرات یا یک ماده غذایی ، ایجاد یک آتلیه رومیزی را برای پخش نور در نظر بگیرید.

استودیوهای نور رومیزی را می توان از روی مقوای سفیدی که به جعبه تبدیل شده است خریداری کرد یا ساخت.

سطح سفید نوری را که در خارج از جعبه قرار داده شده پخش می کند و زاویه های بروز را پراکنده می کند تا براق شدن را کاهش داده و از بین ببرد.

همچنین کنترل بیشتری بر موقعیت منبع نور می دهد.

نور پس زمینه جسم می تواند برای اشیا بازتابنده و ریزگرد مانند ظروف شیشه ای مفید باشد.

برای اشیایی مانند جواهرات یا ساعت ، سعی کنید این اشیا را در چادر میز قرار دهید و سپس از دو طرف یا از 45 درجه نور جانبی بگیرید.

برای اشیا فلزی ، نور را از بالا یا تا آنجا که ممکن است موقعیت دهید.

یک استودیوی رومیزی همچنین به شما امکان می دهد منبع نور را از جسم نزدیک یا دورتر کنید.

روشنایی نزدیکتر می تواند الگوهای روشنایی شدیدتری ایجاد کند.

هرچه فاصله از جسم بیشتر باشد ، نور پراکنده تری خواهد داشت.

زاویه محل قرارگیری خود را تغییر دهید

اگر تمام تلاش خود را برای تنظیم زاویه برخورد (منبع نور) انجام داده اید اما هنوز هم یک تابش خیره کننده را تجربه می کنید ، ممکن است در قانون انعکاس (زاویه دوربین) تغییر متغیر دیگر را در نظر بگیرید.

به خصوص هنگام عکاسی از عکسهای پرتره با عینک ، کمی تنظیم زاویه دوربین می تواند تفاوت زیادی در میزان تابش خیره کننده در تصویر نهایی ایجاد کند.

سوژه ها را کمی به سمت پایین متمایل کنید یا عینک را کمی به جلو روی صورت سوژه خم کنید.

در نظر بگیرید که زاویه دوربین را کمی پایین تر یا کمی بالاتر از صورت سوژه قرار دهید.

همانطور که زاویه های خود را هنگام چرخیدن به دور آینه روی زمین تغییر می دهید ، می توانید با تغییر زاویه ای که از آن عکس می گیرید ، زاویه بازتاب را نیز تغییر دهید.

برای برخی از اشیا ، امکان عکسبرداری روی میز رومیزی یا تغییر نور استودیو وجود ندارد.

برای مناظر با آب یا اجسام بزرگ مانند وسایل نقلیه ، ممکن است گزینه هایی برای تنظیم مصنوعی نور نداشته باشید.

در آن صورت ، تنها راه برای کاهش یا از بین بردن تابش خیره کننده ، بهبود نور طبیعی به بهترین شکل ممکن است.

دو استراتژی که باید در نظر گرفت تیراندازی در ساعت طلایی یا در یک روز ابری است.

ساعت طلایی اصطلاحی برای عکاسی برای توصیف چند ساعت اول نور روز یا چند ساعت آخر نور خورشید در پایان روز است.

خورشید در این ساعت ها در آسمان کم است و سایه های خشن یا به اندازه زمان سربار را روی اشیا ایجاد نمی کند.

عکسبرداری در ساعت طلایی این احتمال را دارد که شما بتوانید از یک جسم با تابش خیره کننده کم یا بدون تابش خورشید در ارتفاع بالاتر از آسمان عکس بگیرید.

عکسبرداری در ساعت طلایی همیشه برای عکاسان عملی نیست.

در این صورت ، ممکن است در یک روز ابری که پوشش ابر بیشتر است ، از اشیا بزرگتر یا مناظر عکس بگیرید.

این می تواند باعث کاهش تابش خیره کننده و سایه های شدید روی اشیایی شود که برای پخش نور یا استفاده از نور استودیو خیلی بزرگ هستند.

مطالب مرتبط:  عکاسی با استفاده از خطوط مورب
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.