عکاسی از افراد بی خانمان

اخیرا من در یک بحث آنلاین بودم که حاوی تصاویر یک فرد بی خانمان بود – البته فقط پای آنها نشان داده می شد ، و همچنین وسایل مختلف محدود آنها.
شخصی که عکسها را ارسال کرده قصد داشته است غفلت از شهر در کل را نشان دهد (و آنها همچنین فرد را مورد بازرسی قرار داده و درخواست کمک کردند). اما حداقل یک نفر از این امر مستثنی شد – آنها اظهار داشتند که عکاس باید برای گرفتن عکس از آن اجازه می گرفت ، چون در اصل خانه شخصی است. استدلال آنها از منظر حقوقی مطرح نمی شد ، بلکه از روی یک بحث اخلاقی مطرح می شد.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: نور جایگزین رینگ لایت

واکنش من این بود که استدلال کنم افراد بی خانمان تا حد زیادی نامرئی هستند و اگر هرگز از آنها عکسی گرفته نشود ، ممکن است مردم آنقدر به فکر مسئله نباشند. گفتم ما باید واقعاً از عکاس تشکر کنیم ، نه اینکه آنها را تنبیه کنیم. مکالمه کمی پراکنده شد و صادقانه بگویم ، من آن را دنبال نکردم ، زیرا نمی خواستم در یک حلقه بی پایان گیر بیفتم.
اما این مبادله در را برای گفتگوی بزرگتر درباره عکاسی از افراد آسیب پذیر باز می کند. من کاملاً با شخصی که در موضوع آنلاین مخالف آن است مخالفم. اما آنچه که برای من پایین می آید قصد است.

دلایل عکاسی از افراد بی خانمان

وقتی بیرون از خیابان عکاسی می کنم – گرچه تقریباً به دفعات قبلی نیست – اما معمولاً با کسی روبرو می شوم که می تواند بی خانمان تلقی شود ، خواه در پیاده رو بخوابد یا تغییر کار کند. در حالی که من قصد عکاسی از آنها را ندارم ، به دلایلی به دلایلی این کار را کردم.
یکی نشان دادن مردم بودن آنها ، و هنوز هم لیاقت یک عکس را دارند. معمولاً ، هنگامی که تصمیم می گیرم از شخصی که خواهان تغییر است یا زندگی خود را به پشت خود حمل می کند ، عکس بگیرم ، ابتدا با او صحبت می کنم (به استثنای چند مورد ، که من به آن دست خواهم یافت.) من درک می کنم که آیا آنها خوب هستند ، و اگر از نظر ذهنی خوب باشند. بسیاری از آنها نه تنها از نظر ذهنی سالم هستند ، بلکه مفاهیم عقلانی را به من می بخشند که طنین انداز عمیقی دارد.

بعد از یک تبادل مختصر (و گاهی اوقات طولانی تر) ، از آنها درخواست پرتره می کنم. معمولاً ، چون احساس می کنند شخصی به آنها توجه می کند ، در این شانس وارد می شوند.. من معمولاً مقداری پول به آنها پیشنهاد می دهم یا – به مناسبت – آنها را برای یک وعده غذایی می برم. آنها مجبور نیستند با یک عکس موافقت کنند تا من نیز کمی به آنها کمک کنم.
اما بارهای دیگر ، من آسیب پذیرها را کاملاً به عنوان چیزی زیبا از دیدگاه هنری دیده ام. مانند بسیاری از عکسهای خیابانی من ، هیچ گزینه ای برای رفتن و “پرسیدن” وجود ندارد بدون اینکه لحظه را از دست بدهم. یا شاید من آنها را متوقف می کنم که دارند با گیتار خود راه می روند تا یک پرتره سریع داشته باشند.

یکی از بهترین نمونه های عکس های “هنری” از افراد بی خانمان ، لیا دنبوک است که با پدرش به مسافرت می رود تا داستانهایی را که در خیابان هستند جمع آوری کند. اما حتی تکان دهنده تر از تصاویری است که او از آنها جمع می کند ، که بسیار زیبا هستند. من چاپ هایی در مقیاس بزرگتر را در جشنواره ها به نمایش گذاشته ام ، اما او همچنین کتاب هایی از عکس ها را می فروشد و درآمد خود را به موسسات خیریه مختلف می دهد. همانطور که او در وب سایت خود می گوید ، “جدا از شرایط ناگواری که این افراد در آن قرار دارند ، آنها هیچ تفاوتی با من و شما ندارند.”
من تمایل دارم موافقت کنم ما نمی دانیم چه چیزی باعث شده مردم در خیابان زندگی کنند ، اما آنها مانند دیگران انسان هستند.

چند تجربه داشته ام که مردم در خیابان در واقع از من خواسته اند تا از آنها عکس بگیرم ، فقط به این دلیل که آنها می بینند با دوربین من در حال قدم زدن هستم. من اغلب موظف می شوم ، و در بعضی موارد ، آنها در عوض چیزی نمی خواهند. اما خواه این کار را انجام دهند یا نه ، من سعی می کنم چیزی را ارائه دهم.

دلایل جلوگیری از عکاسی از افراد بی خانمان

احتمالاً ناگفته نماند که عکاسی از افراد بی خانمان برای تخریب آنها قابل قبول نیست ، اما من عکس هایی را دیده ام که حاوی یک فرد آسیب پذیر است و زیرنویس آن نیز مطلوب نیست – گاهی اوقات در تلاش برای “خنده دار بودن” است.
در حقیقت ، این فلسفه من برای همه عکاسی های خیابانی است: اگر هدف شما صرفاً تمسخر کسی است ، پس نباید آن عکس را می گرفتید (یا حداقل آن را منتشر نمی کردید).
یکی دیگر از مواردی که من در عکاسی از یک فرد بی خانمان درنگ می کنم این است که علائمی از بیماری روانی یا سو substance مصرف مواد را نشان می دهد. تا زمانی که دلیل خوبی برای گرفتن عکس نداشته باشم ، معمولاً این کار را نمی کنم ، زیرا در ذهن من فرد عاقلانه ای نخواهد بود که بخواهم به من “رضایت” بدهد.
از شانس من ، من در خیابانها خیلی از افراد زیر سن قانونی را ندیده ام ، اما اگر این کار را می کردم ، احتمالاً برای محافظت از آنها از آنها عکس نمی گرفتم.

نظر شما چیست؟

درمورد اینکه آیا فرد باید از افراد بی خانمان عکس بگیر یا نه ، کجا ایستاده اید و دلایل شما چیست؟ من واقعاً کنجکاوم که درمورد نظرات مردم در این مورد اطلاعات کسب کنم.
به یاد داشته باشید ، دفعه بعدی که بیرون رفتید و کسی را دیدید که احتمالاً در گروه آسیب پذیر قرار می گیرد ، قصد خود را برای عکس در نظر بگیرید – آیا این کمک به ایجاد آگاهی است یا برای اهداف هنری؟ 

من به طور قطع نمی دانم که سوژه های ارائه شده در عکس ها بر اساس تعریف بی خانمان هستند. آنها یا از من پول نقد یا غذا خواستند ، یا من به دلیل وضعیتشان به آنها پیشنهاد دادم که ممکن است از زمان تهیه تصویر تغییر کرده باشد.

 

مطالب مرتبطبهترین دوربین های سینمایی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.