تکنیک سیلوئت در عکاسی

عکاسی سیلوئت 

اصول اولیه

سیلوئت راهی فوق العاده برای انتقال درام ، رمز و راز ، احساسات و خلق و خوی است. آنها اغلب به لطف سادگی و همچنین داستانی که منتقل می کنند برجسته می شوند.

 آنها تصویر روشنی از صحنه ارائه نمی دهند. در عوض ، آنها بخشی از تصویر را به تصور بیننده واگذار می کنند.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: موارد استفاده از رینگ لایت

 

اکنون ، در اینجا استراتژی اساسی برای انجام عکاسی از سیلوئت آمده است:

سوژه خود را (شکلی که می خواهید سیاه شود) در مقابل منبع نور قرار دهید.

سپس دوربین خود را مجبور کنید تا نوردهی خود را بر اساس درخشان ترین قسمت عکس (مثلا پس زمینه) تنظیم کند.

با انجام این کار ، موضوع شما کم نوردهی می شود. باید بسیار تاریک و گاهی حتی سیاه شود.

درباره عکاسی از سیلوئت و نحوه گرفتن نوردهی خاص ، بحث های بسیار فنی زیادی وجود دارد. اما من می خواهم جزئیات فنی را نادیده بگیرم و بر موارد مهم تمرکز کنم:

گرفتن یک نتیجه عالی برای شما!

بنابراین بدون زحمت بیشتر ، بیایید نگاهی به روند گام به گام برای شبح های خیره کننده بیندازیم:

چگونه عکاسی سیلوئت انجام دهیم؟

قبل از رفتن به بیرون برای شلیک سایه ها ، مطمئن شوید که دوربینی دارید که به شما امکان تنظیم نوردهی را می دهد. به عبارت دیگر ، شما باید بتوانید عکس را به دلخواه روشن و تیره کنید.

(تمام DSLR های مدرن و دوربین های بدون آینه از این قابلیت برخوردار هستند و اکثر گوشی های هوشمند نیز همین ویژگی را دارند.)

مرحله 1: یک سوژه قوی انتخاب کنید

تقریباً هر شیئی را می توان به صورت شبح درآورد. با این حال ، برخی از اشیا از دیگران بهتر هستند.

چیزی را با شکل قوی و قابل تشخیص انتخاب کنید که در فرم دو بعدی آن به اندازه کافی جالب توجه باشد و توجه بیننده را به خود جلب کند.

سایه بان ها نمی توانند از رنگ ، بافت و تن موضوع استفاده کنند تا خود را جذاب کنند ، بنابراین شکل باید مشخص باشد.

مرحله 2: فلاش خود را خاموش کنید

اگر دوربین خود را در حالت خودکار دارید ، احتمالاً از فلاش استفاده می کند – و این باعث از بین رفتن شبح می شود.

اساساً ، عکاسی از سیلوئت به نور ممکن تا حد ممکن در قسمت جلوی سوژه شما نیاز دارد.

بنابراین مطمئن شوید که فلاش شما خاموش است!

مرحله 3: نور خود را تنظیم کنید

وقتی نوبت به سوژه شما می رسد ، باید بسیاری از مواردی را که در مورد عکاسی معمولی آموخته اید بیرون بریزید و کمی عقب بنشینید.

به جای اینکه جلوی سوژه خود را روشن کنید ، باید اطمینان حاصل کنید که از پس زمینه نور بیشتری نسبت به پیش زمینه عکس شما می تابد. یا به عبارت دیگر ، شما می خواهید پشت سوژه خود را به جای جلو روشن کنید.

تنظیم کامل این است که سوژه خود را در مقابل غروب آفتاب یا طلوع آفتاب قرار دهید – اما هرگونه نور شدید این کار را انجام می دهد.

مرحله 4: تصویر خود را داخل کادر قرار دهید

عکس خود را در کادر قرار دهید تا با سوژه خود در مقابل پس زمینه ای ساده اما روشن عکس بگیرید.

بهترین زمینه ها غالباً آسمانی روشن و بدون ابر با خورشید غروب کننده است.

شما می خواهید درخشان ترین منبع نور را در پشت سوژه خود قرار دهید (به گونه ای که مخفی باشد یا جایی در پس زمینه).

مرحله 5: اشکال سیلوئت را از هم جدا کنید

اگر بیش از یک شکل یا شی در صحنه وجود دارد که می خواهید آنها را سایه بکشید ، سعی کنید آنها را از هم جدا نگه دارید.

بنابراین اگر از یک درخت به اضافه یک شخص یک سایه می سازید ، فرد را مقابل درخت قرار ندهید و فرد را به درخت خم نکنید ، زیرا این دو شکل را به هم می آمیزد و باعث سردرگمی می شود .

همچنین ، هنگام کادربندی ، احتمالاً مایلید از افراد سایه دار به عنوان پروفایل عکس بگیرید نه اینکه مستقیماً به آن نگاه کنید. به این ترتیب ، بیشتر ویژگی های آنها (بینی ، دهان و چشم) ترسیم می شود و فرد بیشتر قابل تشخیص می شود.

مرحله 6: در حالت خودکار شروع به کار کنید

اکثر دوربین های دیجیتال مدرن در افشای عکس بسیار خوب هستند ، بنابراین همه چیز خوب و روشن است.

مشکل این است که اکثر دوربین ها کمی بیش از حد هوشمند هستند. آنها به جای اینکه زیر نور آن قرار بگیرند ، موضوع اصلی شما را روشن می کنند تا یک شبح به دست آورند.

خوب شما چکار می کنید؟

دوربین خود را فریب می دهید.

می بینید که حالت خودکار وقتی دکمه شاتر را تا نیمه می فشارید (همزمان با تمرکز دوربین) ، میزان نوردهی را تعیین می کند.

بنابراین دوربین خود را به سمت روشن ترین قسمت صحنه خود قرار دهید ، سپس دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید (و رها نکنید!). سپس دوربین خود را به عقب برده و عکس خود را همانطور که می خواهید قاب کنید.

در آخر ، دکمه شاتر را در ادامه راه فشار دهید.

با اکثر دوربین های دیجیتال ، این موضوع منجر به ایجاد یک موضوع سایه ای می شود. با مجبور کردن دوربین خود در معرض نورترین قسمت صحنه ، باعث می شوید سوژه اصلی به عنوان یک شبح تاریک ارائه شود.

توجه داشته باشید که برخی از دوربین ها دارای حالت اندازه گیری نقطه ای نیز هستند که به تکنیک فوق کمک می کند. اندازه گیری نقطه ای میزان نوردهی را در قسمت مرکزی فریم شما قرار می دهد – بنابراین می توانید قسمت دقیق پس زمینه روشن را که می خواهید برای تنظیم نوردهی استفاده کنید ، به دوربین خود بگویید.

مرحله 7: حالت دستی

اگر تکنیک حالت خودکار کار نمی کند و اگر دوربین شما دارای کنترل هایی برای اجازه قرار گرفتن در معرض دستی است ، ممکن است بخواهید تنظیمات را به صورت دستی انجام دهید.

یک راه ساده برای استفاده از حالت دستی ، شروع واقعی خودکار است. دوربین خود را به سمت روشن ترین قسمت آسمان هدایت کنید ، به سرعت شاتر و دیافراگم دوربین خود نگاه کنید ، سپس به حالت دستی بروید و در آن تنظیمات شماره گیری کنید.

در مرحله بعد ، یک عکس آزمایشی بگیرید و آن را در صفحه دوربین خود مرور کنید.

اگر سوژه شما خیلی سبک است (یعنی باید آن را تیره کنید) ، سرعت شاتر را افزایش دهید و ببینید چه اتفاقی می افتد. و اگر سوژه شما بیش از حد تاریک است ، سرعت شاتر را کم کنید تا عکس روشن تر شود.

در نهایت ، شما در نهایت با یک شبح کاملاً در معرض دید قرار خواهید گرفت!

(همچنین می توانید از روش براکت سازی برای گرفتن عکسهای مختلف در نوردهی کمی متفاوت استفاده کنید.)

مرحله 8: سوژه خود را شارپ نگه دارید

در بیشتر موارد ، شما می خواهید موضوع شما واضح و متمرکز باشد.

متأسفانه ، این می تواند روند اندازه گیری را – که در مرحله 6 شرح داده شده – تا حدی مشکل ساز کند. می بینید که فشار دادن شاتر برای رسیدن به اندازه گیری درست تا نیمه به این معنی است که شما بیش از سوژه خود روی یک نقطه در پس زمینه تمرکز خواهید کرد.

اگر از حالت دستی استفاده کرده اید ، همیشه می توانید روی پس زمینه تمرکز کنید ، تنظیمات نوردهی خود را بدست آورید ، آنها را شماره گیری کرده و دوباره روی موضوع خود تمرکز کنید.

اما اگر استراتژی حالت خودکار را ترجیح می دهید ، دو گزینه پیش رو دارید.

اول ، اگر دوربین شما دارای فوکوس دستی است ، می توانید تمرکز را روی سوژه خود انجام دهید. بعد ، پس زمینه را اندازه بگیرید (و تا نیمه دکمه شاتر را فشار دهید). ترکیب خود را قاب کنید ، سپس شاتر را تحریک کنید.

دوم ، می توانید دیافراگم را تنظیم کنید تا عمق میدان خود را به حداکثر برسانید (یعنی مقدار تصویری که در فوکوس قرار دارد).

برای این منظور ، باید دیافراگم کوچکی (مثلاً یک عدد f بزرگ مانند f / 11 یا f / 16) تنظیم کنید تا عمق میدان افزایش یابد. اگر عدد f به اندازه کافی بزرگ باشد و سوژه شما خیلی به دوربین نزدیک نباشد ، در نهایت هم سوژه تیز خواهید داشت و هم پس زمینه واضح ، حتی اگر دوربین شما در قسمت پشت سوژه شما متمرکز باشد.

مطالب مرتبط:  بررسی لنز نیکون 400-80
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.