تاریخچه دوربین عکاسی و لنز لایکا

لایکا یک شرکت آلمانی است که دوربین ، لنز ، دوربین شکاری ، اسلحه ، میکروسکوپ و لنزهای چشم تولید می کند. این شرکت توسط ارنست لایتز در سال 1869 تاسیس شد. نام لایکا از سه حرف اول نام خانوادگی وی (لایتز) و دو حرف اول کلمه دوربین گرفته شده است: lei-ca.

تاریخچه شرکت لایکا

از سال 1907 تا 1950 ، ساختمانهایی که کارخانه لایکا را تشکیل دادند در خیابان ارنست لیتز در وتزلار ساخته شدند و تا سال 1986 که کارخانه به شهر سولمز منتقل شد ، باقی ماندند. کارخانه وتزلار در ضلع مقابل ساختمان اداری سال 1957 واقع شده بود و یک معماری خاص شهری را تشکیل می داد. 

در آغاز قرن تولید وسایل نوری چنان گسترش یافت که اولین آسمان خراش ها در شهر وتزلار به وجود آمد. قدیمی ترین قسمت این ردیف از ساختمان های بلند اکنون توسط یک ساختمان جدید در Schützenstraße پنهان شده است. اولین نقشه های معمار ژان اشمیت در سال 1907 نمایانگر ساختمانی آجری بر پایه سنگی است که با سقف شیب دار و سقف تخته سنگ پوشانده شده است.

 

با این حال ، در همان سال ، تصمیم گرفته شد که از ساختار جدید اسکلت های بتونی و طراحی نمای ساده تری استفاده شود. این ساختمان چهار طبقه به شش گروه پنجره تقسیم شده است که هر گروه دارای سه پنجره است. الگوهای باریک دیواری و پارکت های سبک تعبیه شده خلاصه سه طبقه پایین را نشان می دهد. طبقه چهارم بصورت بصری از قرنیز بسیار دور از قسمت زیرین ساختمان جدا شده است.

در دو طرف ساختمان مرکزی سقف مفصل ران با سقف های بلند وجود داشت. با تولید و همچنین افزایش کارگران ، کف منسار گسترش یافت. تنها چند سال بعد ، لایتز دوباره خواستار ساخت یک ساختمان بلند شد. پس از برنامه ریزی ژان اشمیت ، پیمانکار رابرت اشنایدر در سال 1911 ساختمانی چهار طبقه ساخت. 

 

ساختمان زیرزمین از بتن مسلح با پله های آجری ساخته شده بود. مجدداً ، طرح اولیه ، که از طریق کروکوپی ساختار افقی ساختمان را فراهم می کرد ، به نفع طراحی ساده تری کنار گذاشته شد. در ساختمان ده محوره ، شبیه قدیمی ترین آسمان خراش ، سطوح پایین تر توسط ستون های باند دسته بندی می شوند. فضای بین دو آسمان خراش (که در ابتدا با ساختمانهای بعدی فراهم شده بود) باید توسط ساختمان دیگری در اوایل دهه 1930 بسته شود.

 

لایکا در راه تغییر و تحول

بار دیگر این ژان اشمیت بود که نقشه های آسمان خراش هفت طبقه اول را تهیه کرد. نقاشی های نما که هنوز موجود است ، ستون هایی با طاق در طبقه همکف را نشان می دهند که بین یک نوار طولانی از پنجره ها با ستون های بیش از حد نصب شده اند. طرح کلی ترکیبی از عناصر بسیار گرافیکی و بقایای فرمهای مدرنیست منحنی را نشان می دهد که ساختمانهای جوزف ماریا اولبریش را در ماتیلدنههه دارمشتات به یاد می آورد.

در سال 1936 ، معمار نقشه ای کاملاً اصلاح شده ارائه داد. این طرح اکنون از هشت طبقه برای تولید لایکا ساخته شده است. این ساختمان با ساختاری بتونی ساخته شده است که از سالنهای تولیدی Opel در Russelsheim ، Zeiss در Jena و Wernerwerk در برلین مدل سازی شده است. دسترسی به همه طبقات از طریق دو پله امکان پذیر بود.

 

دولت شهر و منطقه سرانجام ساخت هشت طبقه با طبقه نهم گلدان مانند را تصویب کرد که بعداً بسته شد. به دلیل چشم انداز شهری که اندازه ساختمان را مشخص می کرد ، در ابتدا برنامه ریزی دولت منطقه به دلیل طراحی بیرونی ساده و نامطلوب رد شد. حتی در این صورت ، این ساختمان در سال 1938 بین دو آسمان خراش قدیمی ساخته شده است. در سال 1950 ، در غرب آسمان خراش سال 1911 ، یک آسمان خراش با ساخت مشابه با 9 طبقه اضافه شد. 

سال 1986 ، به دلیل شهرت نام تجاری Leica ، شرکت Leitz نام خود را به Leica (LEItz CAmera) تغییر داد. در این زمان ، لایکا کارخانه خود را از وتزلار (آلمان) به شهر نزدیک سولمز (آلمان) منتقل کرد. در سال 1996 ، دوربین لایکا از گروه لایکا جدا شد و به یک شرکت دولتی تبدیل شد. در سال 1998 ، گروه Leica به دو واحد مستقل تقسیم شد: Leica Microsystems و Leica Geosystems.

 

اوج پیشرفت لایکا

در اول اکتبر 2012 ، پس از آنکه لیزا آلمان هولدینگ جیامبیایچ سهام باقی مانده سهام اقلیت را که منجر به مالکیت خصوصی این شرکت شد ، لایکا دوربین AG از بورس اوراق بهادار فرانکفورت حذف شد. 

در 26 نوامبر 2013 ، Leica Camera AG خرید Sinar Photography AG ، زوریخ ، تولید کننده سوئیسی دوربین دید را اعلام کرد. 

در ماه مه 2014 ، Leica Camera AG ساخت یک کارخانه جدید را در Leitz Park 1 در بخش صنعتی جدید Wetzlar به پایان رساند و دوباره به شهر محل استقرار خود بازگشت.

 

در آوریل 2019 ، تبلیغات تلویزیونی لایکا با عنوان “شکار” به صورت آنلاین منتشر شد. این روزنامه نگار عکاسان را در محیط های جنگ زده و بی ثبات سیاسی به تصویر می کشد. یکی از آنها در اعتراضات سال 1989 میدان تیان آنمن از مرد تانک عکس می گیرد. به دنبال سانسور مارک Leica در سینا ویبو ، Leica تجارت را لغو کرد و سعی کرد از آن فاصله بگیرد و ادعا کرد که این شرکت تولید خود را تحریم نکرده است.

دوربین و لنزهای های لایکا

اولین نمونه های اولیه Leica توسط شرکت Ernst Leitz GmbH در طی سالهای اول قرن 20 تولید شد ، اما بازاریابی از اواسط دهه 1920 آغاز نشد. Leicas با جهت دادن فریم تصویر به پهلو برای فیلم 35 میلی متری برخلاف سنت دوربین فیلمبرداری در سراسر نوار فیلم ، ابتکاری بود. دوربین ها با لنزهای جمع شونده برای پیاده روی و دوچرخه سواری جمع و جور بودند.

 

ویژگی فاصله یاب در طی سال 1932 با Leica II اضافه شد و در آن سال دوربین های فاصله یاب و منظره یاب با لنزهای قابل تعویض در دسترس قرار گرفتند. در سال 1933 لایکا III کنترل شاتر با سرعت کم و سرعت شاتر 1/1000 ثانیه را ارائه داد و تکرارهای مختلف سری III (a ، b ، c ، d ، f و g) به عنوان مدل های برجسته و پرفروش ترین محصولات اواخر دهه 1950 تکرارهای بعدی مدل های I و II ارائه شد ، اما فروش خوبی نداشت.

 

قبل از جنگ جهانی دوم ، دوربین های Leica و دوربین های Contax رقیب از Zeiss Ikon بهترین دوربین های 35 میلی متری به حساب می آمدند ، اما بعد از جنگ جهانی دوم این شرکت ها با نسخه های شوروی و ژاپن رقابت داشتند. طی دهه 1950 کیفیت و نوآوری ژاپنی ، همراه با قیمت پایین ، صنعت دوربین اروپا را ویران کرد.

 

لایکا به یک نوع دوربین گران قیمت تبدیل شد که عمدتا توسط عکاسان حرفه ای یا جدی خریداری می شود. با این حال ، ظهور فناوری دوربین رفلکس ، دور یاب ها را تا حدی منسوخ کرد و باعث شد Leica محصول اصلی یک بخش بازار در حال کاهش باشد. لایکا در قرن بیست و یکم نام تجاری قابل توجهی باقی مانده است.

مطالب مرتبطلنز دابل گاوس

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.