انواع انکسارات لنز در عکاسی

دیافراگم های کوچک می توانند هدیه ای برای عکاسان باشند. در روزهای آفتابی و روشن ، از شستشوی تصویر جلوگیری می کنند و باعث می شوند فیلم فیزیکی در اثر نور شدید خورشید نسوزد. اما در مورد دستیابی به یک تصویر واضح و واضح ، یک دیافراگم یک نقطه ضعف دارد: با کوچکتر شدن دیافراگم ، وضوح تصاویر کمتر می شود و حتی می تواند با جلوه های تاری نامطلوب همراه شود. این به عنوان پراش لنز شناخته می شود.

جهت مشاهده مطلب روی آن کلیک کنید: رینگ لایت عکاسی

 

انکسار یا پراش لنز چیست؟

پراش اصطلاحی است که امواج نوری را با یکدیگر تداخل می کند. پراش لنز یک تداخل نوری است که هنگام عبور نور از یک دهانه کوچک مانند یک دیافراگم با مقدار f-number ، رخ می دهد. پراش لنز زمانی اتفاق می افتد که هم طول موج نور و هم دهانه تقریباً یک اندازه باشند.

در نتیجه ، تأثیرات پراش لنز در عکسهایی که از طریق لنزهایی با فاصله کانونی کوچک گرفته می شوند ، بیشتر مشهود است. این بدان معنی است که سوژه ای که در پیش زمینه عکس قرار دارد با بزرگترین دیافراگم ممکن واضح تر به نظر می رسد ، با فرض خنثی بودن همه عوامل دیگر.

چه عواملی باعث پراش لنز می شود؟

پراش لنز در اثر همپوشانی طول موج های نور ایجاد می شود که از همان دهانه کوچک در لنز عبور می کند. امواج همپوشانی با از بین بردن طول موج های دیداری با یکدیگر تداخل می کنند. پراش لنز تقریباً هرگز آنقدر شدید نیست که بتواند تصویری را کاملاً پنهان کند ، اما شکی نیست که تصاویر بسیار پراکندگی فاقد وضوح تصاویر گرفته شده توسط لنزهای با دیافراگم با وضوح بالاتر هستند.

فیزیکدانان می توانند پراش لنز را تا حدی از طریق معیار ریلی توضیح دهند ، که جدایی لازم بین دو منبع نور را مشخص می کند به طوری که ممکن است به عنوان اجسام مجزا شناخته شوند. این معیار برای محصولات مصرفی مانند دوربین ها ، اما همچنین برای کارهای جدی حرفه ای مانند نجوم و میکروسکوپ نوری اعمال می شود. از نظر تئوری ، هر سیستم نوری تحت تأثیر پراش عدسی است.

پراش لنز چگونه بر عکاسی تاثیر می گذارد؟

در عکاسی دیجیتال ، اثرات پراش به تعداد پیکسل های سنسور دوربین شما بستگی دارد. وقتی الگوی پراش به سنسور دوربین برخورد می کند ، تصویری تولید می کند که به عنوان دیسک Airy شناخته می شود. قطر دیسک Airy به قطر دیافراگم دوربین بستگی دارد. هرچه دیافراگم لنز کوچکتر می شود ، دیسک Airy نیز بزرگتر می شود. عکس این نیز صادق است: با بزرگتر شدن دیافراگم ، قطر دیسک Airy کوچک می شود.

به عنوان یک قاعده کلی ، هرچه اندازه پیکسل سنسور دوربین بیشتر باشد ، به احتمال زیاد کل دیسک پراش نور Airy به یک سنسور محدود می شود. از این رو:

در یک سنسور دوربین با وضوح بالا (یکی با مگاپیکسل بزرگ) ، پراش در تنظیمات دیافراگم گسترده تر قابل توجه است.
در دوربین های کمتر حساس (دوربین هایی با مگاپیکسل کوچکتر و وضوح کلی پایین تر) ، تا زمانی که به دیافراگم های بسیار کوچکتر برسید ، پراش قابل توجه نیست.
این دلیل منطقی است زیرا دوربین های بزرگ مگاپیکسلی در سراسر صفحه حساس ترند. آنها پیروزیهای شما را بیشتر نشان می دهند اما همچنین اشتباهات شما را بیشتر نشان می دهند – از جمله تصاویر نیمه تحریف شده با وضوح کمتر.

چگونه از پراش لنز در عکاسی جلوگیری می کنید؟

سرعت شاتر دوربین و دیافراگم لنز هر دو بر میزان ورود نور به لنز تأثیر می گذارد. انتخاب واضح ترین دیافراگم ، با کمترین میزان پراش ، یک فرمول کاملاً متناسب نیست. واقعیت این است که اگر تصویری می خواهید که تمام جوانب آن کم و بیش برابر باشد ، در آن صورت عکاسی با دیافراگم کوچک احتمالاً راهی است که باید دنبال کنید. معامله شانس پراش افزایش یافته است.

 

اگر می خواهید فقط روی یک ناحیه کوچک از عکس خود تمرکز کنید ، در این صورت عکسهای با دیافراگم بزرگ بهترین دوست شما خواهند بود – اما در آخر عکسهایی خواهید داشت که دارای سوژه های فوق العاده واضح هستند (همراه با پس زمینه هایی که عمداً تار شده اند و جز وضوح نیستند) .
اما نکته دیگری نیز وجود دارد که دانستن آن مهم است: تیزترین دیافراگم ممکن ، با کمترین میزان پراش ، بسته به لنز مورد استفاده شما متفاوت خواهد بود. تقریباً در همه موارد ، هنگامی که لنز مشخصی در حداکثر دیافراگم قابل دستیابی باز شود ، در شدیدترین حالت خود نخواهد بود. در حقیقت وقتی تیغه های دیافراگم آن تا حدی بسته می شود ، واضح تر است و بدین ترتیب دیافراگم عددی کمی کوچکتر از آنچه لنز از نظر فیزیکی قادر به تولید است ، ایجاد می کند.
هنگامی که دیافراگم لنز خود را کمی کاهش دهید ، به آن “توقف پایین” می گویند و مقدار محتاطانه توقف می تواند بهترین دوست شما در مبارزه با انواع پراش نور باشد. اما در انتهای دیگر طیف ، ما قبلاً می دانیم که دیافراگم بسیار کوچک نیز مقصر اصلی پراش است.
عکاسی به یک رسانه شاد پاداش می دهد. در این حالت ، انتخاب یک f-stop روی DSLR خود که دارای دیافراگم نسبتاً زیادی باشد ، اما دیافراگم خیلی زیاد نیست ، بهترین راه برای مقابله سریع با اثرات نرم کننده پراش است. در انتها با یک عمق میدان شدید ، با سوژه های کاملاً متمرکز که فقط تحت فشار پراش لنز قرار دارند ، بارگیری می کنید.
فرایندی که به عنوان تصویربرداری با وضوح فوق العاده شناخته می شود ، گاهی اوقات در برخی از انواع پردازش تصویر دیجیتال برای مقابله با اثرات پراش لنز استفاده می شود.
برخی از مدل های DSLR ، از جمله مدل های ساخته شده توسط نیکون ، سیگما ، کانن و سایر مارک های برجسته ، حاوی تنظیمات نرم افزاری برای محدود کردن پراش لنز هستند. گفته می شود که چنین دوربین هایی “پراش محدود” هستند. در واقع می توان با اطمینان از محدودیت عملکرد تفکیک پذیری آن در حداکثر تئوری تجهیزات ، هر سیستم نوری را به صورت “پراش محدود” تنظیم کرد.

خواه تازه کار خود را شروع کنید یا آرزوی حرفه ای شدن را داشته باشید ، عکاسی به تمرین زیاد و دوز صبر سالم نیاز دارد. هیچ کس این را بهتر از جیمی چین ، عکاس مشهور نشنال جئوگرافیک نمی داند. جیمی در MasterClass عکاسی ماجراجویی خود ، رویکردهای مختلف خلاقانه ای را برای عکاسی های تجاری ، سرمقاله ها و پروژه های اشتیاق باز می کند و دیدگاه ارزشمندی را در مورد چگونگی به اوج رسیدن عکس های خود ارائه می دهد.

مطالب مرتبط:  نکات مهم در زوایای عکاسی
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.